Different responses to disasters in Myanmar, China

Two natural disasters in tightly controlled Asian nations this month have produced two very different responses: Myanmar's very slow reaction to Cyclone Nargis and China's speedy response to a killer earthquake.

Myanmar's sparked international outrage. China's won admiration.

Myanmar's military government, which has ruled with an iron first since 1962, has barred almost all foreign experts experienced in managing humanitarian crises, saying it would handle relief efforts on its own.

But without the equipment to even lift cargo off Boeing 747s and at least 1.5 million people in need, the U.N. warned Tuesday that Myanmar faces a monumental catastrophe unless relief efforts reach the scale of the 2004 Indian Ocean tsunami.

China's communist government also said it was not allowing foreign aid workers into the area affected by Monday's 7.9-magnitude earthquake that wrecked towns and killed thousands across Sichuan province though it would accept international aid for the tens of thousands left homeless.

But in contrast to Myanmar, China's government quickly moved into high-gear, sending 20,000 soldiers and police into the disaster area with 30,000 more on the way. The government was also mobilizing food, clothes, tents and plastic sheeting for the victims and sent Premier Wen Jiabao to oversee relief efforts.

China's leaders appeared intent on reassuring the Chinese people and the world that they were in control of the biggest natural disaster to strike the country in three decades. They also wanted to show they were ready for the Aug. 8-24 Olympics in Beijing.

U.N. Secretary-General Ban Ki-moon on Monday sharply criticized Myanmar's military junta, whose leader Senior Gen. Than Shwe has refused to take his calls, expressing frustration at "the unacceptably slow response to this grave humanitarian crisis."

U.N. Office for Humanitarian Affairs spokeswoman Elisabeth Byrs followed up saying: "We fear a second catastrophe unless we're able to put in place quickly a maximum of aid and a major logistical effort comparable with the response to the tsunami."

U.N. spokeswoman Michele Montas also said Tuesday that Ban was not concerned so far that China has not yet said what kind of help the U.N. can provide to quake victims.

"He doesn't have any reports that aid is not reaching the survivors and that the survivors are not being taken care of," she said. "I think his concern was about the situation in Myanmar, because of the fact that people were not receiving aid."

Britain's U.N. Ambassador John Sawers also said the two disaster responses were different.

"I think China has reacted very promptly to the appalling disaster ... and I think the political attention, the rapid response, has been admirable," he said.

"The situation in Burma is very, very different," Sawers said, using the former name for Myanmar. "There, the scale of the disaster is a whole lot greater. The risk of waterborne disease, lack of clean sanitation — all these problems are going to escalate over the days to come."

The Myanmar government says the cyclone left at least 34,273 dead and 27,838 missing. Sawers warned the death toll could "double or more because of the lack of basic health care facilities and clean water and food and shelter — and with heavy rains expected in southern Burma in the days ahead that can only make things even worse."

Sawers and Ban also expressed concern at reports that food and aid from the U.N. and other organizations that arrived in Myanmar is being diverted to non-cyclone victims, though there has not been independent confirmation of these reports.

Another Storm !!!

မုန္တိုင္း တစ္ကယ္ရွိပါတယ္။ ဒါေပမဲ ့နာဂစ္လို မၿပင္းထန္ပါဘူး။
ေလတိုက္နွဳန္း 30 -35 ( တနာရီ မိုင္ ႏွဳန္း ) ရွိပါတယ္။
warning အရ ေနာက္ထပ္ 12 -24 နာရီအတြင္းလို ့သတိေပးထားတာပါ။

ႏိုင္ငံတကာရဲ႕ လက္ရွိတံု႕ျပန္ခ်က္မ်ား (From myanmarhumanity.blogspot.com)

ဗိုလ္သန္းေရႊတစ္ေယာက္ေတာ့ ကုလသမဂၢအေထြေထြအတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ ဘန္ကီမြန္းရဲ႕ တယ္လီဖုန္းကို လက္ခံစကားမေျပာရဲလို႕ ပတ္ေျပးေနပါတယ္။ ဘန္ကီမြန္းက ဗိုလ္သန္းေရႊနဲ႕တယ္လီဖုန္း အဆက္အသြယ္လုပ္ဖို႕ ၾကိဳးစားတာ ၅ ရက္ရွိျပီ။ ဒါေပမယ့္ အခုထက္ထိအဆက္အသြယ္ မရဘူး။ စာပို႕တာလည္း ႏွစ္ေစာင္ ရွိျပီ။ အေၾကာင္းျပန္ခ်က္မရဘူးလို႕ ေျပာပါတယ္။

ျမန္မာစစ္အစိုးရဟာ ထမိန္ျခံဳထဲက လက္သီးျပရဲတဲ့ သတၱိသာ ရွိတာျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္တမ္း ထိပ္တို္က္ရင္ဆိုင္ရမယ္ဆိုရင္ ထြက္ေျပးဖို႕ပဲ စဥ္းစားတတ္တဲ့ လူမ်ိဳးပါ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လို ဘာလက္နက္မွ မရွိတဲ့ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးနဲ႕ စကားေျပာဖို႕ကိုေတာင္ ထိပ္တိုက္ရင္ဆိုင္မွဳ မလုပ္မွ ေျပာမယ္ဆိုေတာ့ သူတို႕ရဲ႕ သတၱိ ဘယ္ေလာက္အထိရွိတယ္ဆိုတာ ခန္႕မွန္းၾကည္႕လို႕ရပါတယ္။

ဥေရာပ သမဂၢကေတာ့ ဒီေန႕ ဘယ္လ္ဂ်ီယံႏိုင္ငံ ဘရပ္ဆဲလ္ျမိဳ႕မွာလုပ္တဲ့ အစည္းအေ၀းမွာ ျမန္မာအစိုးရဆီက ခြင့္ျပဳခ်က္ ရသည္ျဖစ္ေစ မရသည္ျဖစ္ေစ ျဖစ္တဲ့နည္းနဲ႕ ဒုကၡသည္ေတြကို အကူအညီေပးသြားမယ္လို႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ခဲ့ပါတယ္။ အေမရိကန္သမၼတ ဘုရွ္ ကေတာ့ သူနဲ႕အတူတူ စစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြကို ျပစ္တင္ရွဳံ႕ခ်ဖို႕ ကမၻာ့ေခါင္းေဆာင္ေတြကို ေဆာ္ၾသေနပါတယ္။

ဘန္ကီမြန္းကေတာ့ သတင္းေထာက္ေတြကို “ဒီေလာက္ျပင္းထန္တဲ့ သဘာ၀ကပ္ေဘး ဒုကၡၾကီးမွာ ျမန္မာအစိုးရရဲ႕ တုန္႕ျပန္မွဳဟာ လက္ခံႏိုင္စရာ မရွိေအာင္ကို ေႏွးေကြးလြန္းတယ္။ ျမန္မာအစိုးရအေနနဲ႕ ျပည္သူေတြရဲ႕အသက္ကို ေရွ႕တန္းတင္စဥ္းစားဖို႕ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ေတာင္းဆိုလိုက္တယ္။ ” လို႕ ဆိုပါတယ္။

ျပင္သစ္နဲ႕ ျဗိတိန္ကေတာ့ ဘန္ကီမြန္းကို အျပည္႕အ၀ေထာက္ခံျပီး ျပင္သစ္ႏိုင္ငံအေနနဲ႕ လံုျခံဳေရးေကာင္စီကေနတဆင့္ ေၾကျငာခ်က္ထုတ္ဖို႕ ၾကိဳးပမ္းေနပါတယ္။ ဗိုလ္သန္းေရႊတစ္ေယာက္ ဘန္ကီမြန္းရဲ႕ ဆက္သြယ္မွဳကို လက္မခံတဲ့ ကိစၥ ကိုလည္း ကုလသမဂၢဆိုင္ရာ ျဗိတိန္သံအမတ္က ျပစ္တင္ရွံဳ႕ခ်ခဲ့ပါတယ္။

ျဗိတိန္ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ၾကီး ေဒးဗစ္မီလီဘမ္ကေတာ့ လူသာခ်င္းစာနာေထာက္ထားတဲ့ အေနနဲ႕ စစ္ေရးအရတိုက္ခိုက္တာဟာလည္း ဒုကၡသည္ေတြကို အကူအညီေပးႏိုင္မယ့္ နည္းလမ္းတစ္ခုျဖစ္တယ္လို႕ ဘီဘီစီကို ေျပာၾကားသြားပါတယ္။ ျဖစ္ႏိုင္တဲ့ နည္းလမ္းမွန္သမွ်ကိုၾကိဳးစားမယ္လို႕ ေျပာခဲ့ျပီး ျဗိတိသွ်ေရတပ္သေဘၤာ HMS Westminster ကို ျမန္မာႏိုင္ငံဘက္ကို အခု ေစလႊတ္ခဲ့တာကို ေထာက္ျပျပီး ေျပာျပသြားခဲ့ပါတယ္။

China quickly mobilizing aid : Myanmar still balky (http://www.chicagotribune.com)

With Chinese authorities mobilizing a massive emergency response to Monday's devastating earthquake, international aid agencies remained focused Tuesday on trying to persuade officials of the wary Myanmar government to allow entry of more relief workers and humanitarian supplies 10 days after a cyclone struck the country, killing at least 32,000 people.A day after United Nations Secretary General Ban Ki Moon called the response by Myanmar's military regime "unacceptably slow," a trickle of emergency supplies arrived in the country, which is also called Burma.
The UN delivered 24 tons of plastic sheeting, blankets, kitchen equipment and other necessities in an airlift from Dubai, United Arab Emirates, with another flight scheduled for Wednesday, according to UN spokeswoman Michele Montas. In addition, the UN's World Food Program has delivered about 426 tons of food, and Myanmar officials have given the World Health Organization a list of medicines that they say are in short supply.On Monday, a U.S. military plane delivered bottled water, blankets and mosquito nets."The delivery of aid is improving," Montas said. "It's not improving as fast as we would like, or as fast as the situation demands, but it is improving."According to wire service reports from Yangon, Myanmar's biggest city, food shipments were backing up at the airport. Relief workers said some survivors were being given substandard food rather than nutrition-rich biscuits sent by donors.Myanmar officials approved visas for 34 UN aid officials—far short of the number needed, according to Stephanie Bunker, spokeswoman for the UN's emergency-relief office, which has issued an appeal for $187 million to fund disaster relief. "There are areas that have not been visited yet," said Bunker, adding that contaminated drinking water is an increasing worry. "We really need to get in there with supplies that will help prevent epidemics of diarrhea, which can be especially dangerous for young children."Non-profit aid groups also are waiting for a response on visa requests. CARE International had 500 staffers in the country before the cyclone, but it needs specialists to help with food distribution and to coordinate communications. Concern over Myanmar stands in marked contrast to expressions of confidence that China's government could handle almost all of its own relief effort."China has an excellent track record in responding to disasters," Bunker said.Following the earthquake, Ban offered UN assistance to the Chinese government, but Montas said the Chinese have not asked for anything yet.The U.S. pledged an initial $500,000 in aid Tuesday, in advance of an expected appeal for funds by the International Committee of the Red Cross. A Chinese disaster official said Beijing welcomes funds and supplies, but with thousands of its own troops and other personnel on the scene, it would not accept international aid workers.

ျမန္မာျပည္မွာ ငတ္ေနသည္ (From Irrawaddy)

သူတို႔ကား ျဖတ္သန္းသြားသည့္ လမ္းေဘးဝဲယာတြင္ လူ ေလးငါးေျခာက္ေယာက္ အုပ္စု တစုၿပီးတစု ေအာ္ဟစ္ေတာင္းရမ္း ေနၾကသည္။

“စားစရာပါရင္ ခ်ေပးခဲ့ပါဗ်ာ..။ ဘာမွမစားရေသးလို႔ပါ” ဟူေသာ ထုိသူမ်ား၏အသံက သူတို႔အားလံုး၏ရင္ထဲ ထိုးေဖာက္ဝင္ ေရာက္လာသည္။ သူတို႔လည္း ဘာမွမတတ္ႏိုင္။ သူတို႔ကားေပၚမွာက ထိုသူမ်ားအတြက္ ပစ္ခ်ေပးစရာ စားစရာဘာမွမပါ လာခဲ့။ ပါလာသည့္ ကားေနာက္ခန္းမွ ဆန္အိတ္မ်ားကို ပစ္ခ်ခဲ့လို႔လည္း ဘယ္လိုမွမျဖစ္ႏိုင္။ သူတို႔ ခရီးဆံုးသို႔ ေရာက္ေအာင္ သြားရဦးမည္။

သူတို႔က နာဂစ္ ဆိုင္ကလုန္း မုန္တိုင္းဒဏ္သင့္ခဲ့ေသာ ရန္ကုန္တိုင္း ကြမ္းၿခံကုန္းၿမိဳ႕နယ္ အပိုင္ ရြာကေလးတရြာသို႔ သြားေနၾကျခင္းျဖစ္သည္။ တႏိုင္တပိုင္ အလွဴရွင္မ်ားထံမွ ေကာက္ခံရသမွ်ကို သူကဦးေဆာင္၍ အလွဴရွင္တဦး၏ကား အကူအညီျဖင့္ ဆန္အိတ္မ်ား သြားေရာက္လွဴဒါန္းမွာ ျဖစ္သည္။

သူဆိုတာက ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေန ေစတနာရွင္တဦးျဖစ္သည္။ အေျခအေနအရ နာမည္ မေဖာ္ပါႏွင့္ဟု ေျပာသည္။ နီးစပ္ရာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားစု၍ သူတို႔ကို ယံုၾကည္သည့္ ေစတနာရွင္မ်ားထံမွ ရသေလာက္ေကာက္ခံကာ တတ္ႏိုင္သေလာက္ မုန္တိုင္း ေနာက္ဆက္တဲြ အငတ္ေဘး ႀကံဳေတြ႕ေနရသည့္ ဒုကၡသည္မ်ားထံ စားစရာႏွင့္ ေဆးဝါးမ်ား သြားေရာက္ လွဴဒါန္းေနၾကျခင္း ျဖစ္သည္။

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ ေစတနာရွင္ အစုအေဝးကေလးမ်ား တခုၿပီးတခု ေပၚေပါက္လာသည္။ ႏိုင္ငံတကာအကူအညီကို ထိေရာက္စြာ လက္မခံေသာ အစိုးရကို မေက်နပ္စိတ္က တဖက္ ဒုကၡသည္မ်ားကို မၾကည့္ရက္သည္က တဖက္ႏွင့္ တတ္ႏိုင္ သေလာက္ ပံ့ပိုးကူညီ ေနၾကျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း က်မကို သူကေျပာျပသည္။

“ကြမ္းၿခံကုန္းမွာ ႏိုင္ငံျခားက လာတဲ့ ရြက္ဖ်င္တဲေလးနည္းနည္း ဟန္ျပထိုးျပထားတာပဲ ရွိတယ္။ တကယ္ လိုအပ္ေနတာ ေတြ အမ်ားႀကီးပဲ။ အကူအညီဆိုတာကလည္း ၿမိဳ႕ေပၚမွာပဲ ရတာ။ တကယ့္ရြာေတြကို လံုးဝမေရာက္ဘူး” ဟု သူက ဆက္ေျပာသည္။

မုန္တိုင္းဒဏ္ခံရသည့္ ေဒသေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားတြင္ အလွဴရွင္မ်ားကို ေႏွာင့္ယွက္မႈမ်ား ရွိေနသည္။ တခ်ိဳ႕ေဒသေတြက် ေတာ့ လာေရာက္လွဴဒါန္းသည့္ ပစၥည္းမ်ားကို ေက်းရြာ၊ ရပ္ကြက္ အုပ္ခ်ဳပ္သူမ်ား သို႔မဟုတ္ ၎ေဒသရွိ ႀကံ့ဖြံ႕မ်ားက သိမ္းကာ သူတို႔က ဦးေဆာင္၍ လွဴဒါန္း သေယာင္ လုပ္သည္။ ၎တို႔က ဦးေဆာင္႐ံုဦးေဆာင္သည္က ျပႆနာမရွိ။ တကယ္လိုအပ္ေနသူတို႔ထံ ထိထိေရာက္ေရာက္ မေရာက္ဘဲ ၾကားမွ ျဖတ္စားၾကေသာေၾကာင့္ လွဴဒါန္းသူမ်ား စိတ္အေႏွာင့္ အယွက္ျဖစ္ၾကရသည္ဟု ေစတနာရွင္ တဦးကေျပာျပသည္။

ျမန္မာသတင္း ဂ်ာနယ္တခ်ိဳ႕မွ တဆင့္လည္း လွဴဒါန္းလိုသူမ်ားထံမွ ပစၥည္းမ်ား ေငြေၾကးမ်ား ေကာက္ခံေပးကာ တာဝန္ ယူ၍ သြားေရာက္လွဴဒါန္းေပးလွ်က္ရွိေၾကာင္း သိရသည္။

“တကယ္ကိုလိုအပ္ၿပီး မရေသးတဲ့သူေတြအမ်ားႀကီးပဲ ကြမ္းၿခံကုန္းကေန သံုးေလးနာရီ သြားရတဲ့ ရြာတရြာမွာဆို ေရာဂါ ေတြျဖစ္ေနၾကတယ္။ ေဆးလည္းမရွိဘူး အိမ္ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ား ဝမ္းသြားေနၾကတာ ေတြ႕ခဲ့ရတယ္” ဟု ဂ်ာနယ္ အယ္ဒီတာတဦးက ေျပာျပသည္။ သူက ႐ံုးပိတ္ရက္တရက္မွာ အလွဴရွင္တခ်ိဳ႕၏ ပစၥည္းမ်ားကို ကိုယ္တိုင္ သြားေပးခဲ့သူ ျဖစ္သည္။

လူေတြက အမွန္တကယ္ ဒုကၡေရာက္ေနခ်ိန္တြင္ အစိုးရက ခပ္ေအးေအးပင္။ သူတို႔ လုပ္ေပးေနသည္ကို ေပၚလြင္ရန္ မွတ္တမ္းဓာတ္ပံုမ်ား အ႐ိုက္ခံ၊ ဗီဒီယို အ႐ိုက္ခံေရးသာ ႀကိဳးစားေနသည္။ ႏိုင္ငံျခားက အကူအညီေပးထားေသာ ရြက္ဖ်င္တဲ ေလးငါးေျခာက္လံုးကို ထိုးကာ ဒုကၡသည္မ်ားႏွင့္တြဲ၍ တန္းစီဓာတ္ပံုအ႐ိုက္ခံေနသည္ကို ႏိုင္ငံျခား သတင္းဌာန မ်ားက လႊင့္သည့္ ႐ုပ္ျမင္သံၾကား ဖန္သားျပင္တြင္ မျမင္ခ်င္ အဆံုးပင္။

“ကြမ္းၿခံကုန္းၿမိဳ႕ေပၚမွာပဲ ရြက္ဖ်င္တဲ ေလးငါးလံုး အလွထိုးျပထားတာပဲ ေတြ႕ရတယ္။ တကယ္က အမိုးအကာမရွိဘဲ ဒုကၡေရာက္ေနတဲ့သူေတြ အမ်ားႀကီးပဲ” ဟု ကိုယ္တိုင္ ျမင္ေတြ႕ခဲ့သူတဦးက ေျပာသည္။

လက္ခုပ္ကုန္း ေအာက္ဘက္တြင္လည္း မုန္တိုင္းဒဏ္ဆိုးရြားစြာ ခံခဲ့ရေသာ ရြာမ်ားရွိေနၿပီး လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရး အလြန္ခက္ခဲသျဖင့္ မည္သည့္ အကူအညီ အေထာက္အပံ့မွ မသြား ႏိုင္ေၾကာင္း လက္ခုပ္ကုန္းသို႔ ကိုယ္တိုင္သြားေရာက္ခဲ့သူတဦးက ေျပာျပသည္။

လက္ခုပ္ကုန္းမွ တဆင့္ ေခ်ာင္းကိုေက်ာ္၍ သြားရေသာ ေတာ္ဖူးႀကီး၊ ေတာ္ဖူးေလး၊ အလယ္ရြာ၊ ၾကခတ္ကုန္းႀကီး၊ ႀကခတ္ကုန္းေလး၊ ဝက္ကိုက္ စသည့္ ရြာမွာမွာ ရန္ကုန္တိုင္း အတြင္း ပါဝင္ေသာ္လည္း သြားလာရန္ အလြန္ခက္ခဲသည္။ ေခ်ာင္းကူးရန္ ေမာ္ေတာ္ငွားခခ်ည္း က်ပ္ ၃၀၀၀၀ ေက်ာ္ေပးရသည္။ ေခ်ာင္းထဲေမ်ာေနသည့္ အေလာင္းမ်ားကို တြန္းဖယ္သြားရသျဖင့္ ခရီးမတြင္ ဟု ထိုသူကေျပာသည္။

“အဲဒီရြာေတြဘက္က တေယာက္စ ႏွစ္ေယာက္စ လက္ခုပ္ကုန္းကို တက္လာတဲ့ လူေတြရွိတယ္။ သူတို႔ေျပာျပတာ။ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ အဲဒီရြာခံထဲက ခ်မ္းသာတဲ့ သူတေယာက္ ႏွစ္ေယာက္ကပဲ ဆန္ေလး၊ ငါးပိေလး ပံ့ပိုးထားတာရွိတယ္” ဟု ဆက္ေျပာသည္။

ဒါလည္း အဲဒီဘက္က လူမ်ား ေရာက္လာသျဖင့္ သိရျခင္းျဖစ္သည္။ ဘယ္လိုမွ အဆက္အသြယ္မရေသာ ေဒသမ်ား ရွိေနႏိုင္ေသးသည္။ ကြမ္းၿခံကုန္းအထိ သြားရသည့္ ခရီးပင္ လမ္းကအလြန္ဆိုးလြန္းေနၿပီ။ ေက်ာက္ၾကမ္းမ်ားျပည့္ႏွက္ေန သျဖင့္ ေတာ္႐ံု ကားျဖင့္ သြားရန္မလြယ္။ သူတို႔အဖြဲ႕ပင္ ေစတနာရွင္တဦး ကူညီေသာ ဖိုးဝွီးဒ႐ိုက္ဖ္ ကားေၾကာင့္ အဆင္ ေျပျခင္းျဖစ္သည္တဲ့။ အစစ္အေဆး ဂိတ္မ်ားကိုလည္း ျဖတ္ေက်ာ္ ရသည္။ အထူးသျဖင့္ ထုိဂိတ္မ်ားက ကားမ်ားေပၚတြင္ ႏိုင္ငံျခားသား ပါမပါကို အဓိကထား စစ္ေဆးသည္ဟု ဆိုသည္။

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ႏွင့္ေဝးကြာေသာ အရပ္မ်ားတြင္ မဆိုထားႏွင့္ ရန္ကုန္ဆင္ေျခဖုံးရပ္ကြက္မ်ားႏွင့္ ရန္ကုန္အနီးဝန္းက်င္တြင္ပင္ ကူညီေထာက္ပံ့မႈမ်ား အျပည့္အဝမရ။ လံုးဝမရသည့္ ေဒသ မ်ားပင္ရွိေနသည္။ ျဖတ္စားမႈမ်ား ေတြ႕ေနရသည္ဟု ၿမိဳ႕ခံ မ်ားက ေျပာသည္။ ေစ်းမ်ားတြင္ လည္း ျပည္ပမွ လွဴဒါန္းထားသည့္ စြမ္းအင္ျမင့္ဘီစကစ္မ်ားႏွင့္ ထိုင္းေခါက္ဆြဲေျခာက္မ်ား ကို ေရာင္းခ်ေနေၾကာင္း ၾကားသိရသည္။

ယမန္ေန႔ နံနက္ ၁၀ နာရီခြဲခန္႔က ေညာင္ပင္ေလးေစ်းကို ထိုင္းတံဆိပ္တပ္ ေခါက္ဆြဲ ေျခာက္မ်ားတင္ေဆာင္ထားသည့္ စစ္ကားတစီး ထိုးဆိုက္ကာ ဆိုင္မ်ားသို႔ သြင္းခဲ့သည္ဟု ၎ ေစ်းႏွင့္ နီးစပ္သည့္ အသိုင္း အဝန္းမွ ေျပာျပသည္။ ေစ်းသည္မ်ားက ထိုေခါက္ဆြဲ ေျခာက္မ်ားကို မဝယ္သျဖင့္ ကားျပန္ထြက္သြားရသည္ဟု ဆို၏။

“မဂၤလာဒံုေစ်းထဲမွာ လွဴထားတဲ့ အင္နာဂ်ီဘီစကစ္ေတြ ေရာင္းေနတာေတြ႕ရတယ္။ ေဘထုပ္တန္းမွာလည္း အဝတ္ေတြ အမ်ားႀကီးဝင္လာတာေတြ႕တယ္” ဟု သတင္း ေထာက္တဦးက ဧရာဝတီသို႔ ေျပာျပသည္။ ေသခ်ာသည္က လွဴဒါန္းထား သည့္ ျပည္ပမွ ပစၥည္းမ်ားကို ၾကားမွျဖတ္ယူၿပီး ေစ်းကြက္သို႔ သြင္းေနျခင္း ျဖစ္သည္။

“ရန္ကုန္မွာ နာဂစ္ေစ်း၊ မုန္တိုင္းဘီစကစ္၊ ဆိုင္ကလံုးေခါက္ဆြဲေျခာက္ ဆိုၿပီး လူေတြက ေနာက္ေနၾကတယ္” ဟု ၎က ဆက္ေျပာသည္။

ၿမိဳ႕စြန္ရပ္ကြက္မ်ားတြင္ NGO တခုခုမွ လာေရာက္လွဴဒါန္းမည္ဟု သတင္းပို႔လိုက္ပါက ရဝတ မ်ား၊ ႀကံ့ဖြံ႕မ်ားက ၎တို႔ လူမ်ားကိုစုစည္းက ဒုကၡသည္ဟန္ေဆာင္၍ ပစၥည္းမ်ား ယူေဆာင္သြားၾကသည္ဟု ေဒသခံမ်ားကေျပာျပသည္။

မအူပင္သို႔ ကိုယ္တိုင္သြားေရာက္လွဴဒါန္းခဲ့သူ တဦးကလည္း သူ႔အေတြ႕အႀကံဳကို ေျပာျပ၏။ “PMG ေသာက္ေရသန္႔က ေသာက္ေရ ကားတစီးတိုက္ လာလွဴတာကို ႀကံ့ဖြံ႕ ေခါင္းေဆာင္ ျမင့္ဦးဆိုတဲ့သူက တိုင္းမႉးလာရင္ ျပဖို႔ဆိုၿပီး သိမ္းသြားတယ္” ဟု သူကေျပာျပသည္။

ဒိုက္ဦးမွ အလွဴရွင္တစုကလည္း မအူပင္သို႔ ၈ ဘီးကားတစီးစာ ေရႏွင့္ ဆန္မ်ား သြားေရာက္လွဴဒါန္းခဲ့ရာ ေဗာဓိ ရပ္ကြက္မွ ရဝတ လူႀကီး ဦးမ်ိဳးဝင္း ဆိုသူက မလိုအပ္ဟု ေျပာကာ လက္မခံသျဖင့္ မေပးခဲ့ရဟု ဆုိသည္။

ေစတနာအေလ်ာက္ လွဴဒါန္းေနသည့္ ပုဂၢလိက အလွဴရွင္မ်ားမွာ မ်ားစြာအခက္အခဲ ရွိသည္။ ေနရာတိုင္းတြင္ ႀကံ့ဖြံ႕မ်ား၊ ရဝတမ်ားက တနည္းမဟုတ္တနည္း ေႏွာင့္ယွက္ ေနသည္။ တခ်ိဳ႕ဆိုလ်င္ ျဖတ္စားျခင္းမရွိေသာ ေဒသမ်ားကို စံုစမ္း၍ မသိမသာ သြားလွဴေနရသည္တဲ့။

ႏိုင္ငံတကာကလည္း ဒုကၡသည္မ်ားကို ေပးခ်င္လွၿပီ။ ကူညီခ်င္ၾကၿပီ။ သို႔ေသာ္ ဒုကၡသည္မ်ားကို တိုက္႐ိုက္ထိေတြ႕ခြင့္မရ။ ႏိုင္ငံျခားသားမ်ားကို အထူး တင္းက်ပ္ ထားသည္။ ႏိုင္ငံတကာက မပါဝင္မကူညီဘဲႏွင့္ ျပႆနာမ်ား မေျပလည္ႏိုင္။ ေပးလိုသူက ေပးခ်င္ေသာ္လည္း ေခါင္းမာေသာ စစ္အစိုးရက တင္းခံေနသည္။

ဝင္သေလာက္ က်ျပန္ေတာ့လည္း တကယ့္ဒုကၡသည္မ်ားထံမေရာက္။ ပုဂၢလိက အလွဴရွင္ေတြ က်ျပန္ေတာ့ ရဝတ၊ ႀကံ့ဖြံ႕မ်ားကို ေၾကာက္ေနရသည္။ တကယ္က ျပည္ပမွ အလံုးအရင္းႏွင့္ လူအား ပစၥည္းအား ကူမွရမည္။ အဲဒီလိုျဖစ္ဖို႔ကိုပဲ လူေတြေမွ်ာ္လင့္ ေနၾကသည္။ ေနာက္ဆက္တြဲ ေရာဂါေတြ၊ မြဲေတမႈေတြကို စစ္အစိုးရ မေျဖရွင္းႏိုင္။

“ၿမိဳ႕ထဲမွာ ေတာင္းစားတဲ့သူေတြမွ အမ်ားႀကီးပဲ။ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ေတြမွာ လာလာ ေတာင္းၾကတာ။ ဘယ္သူမွ မရွက္ ႏိုင္ၾကေတာ့ဘူး။ ငတ္ေနၾကၿပီဟာ” ဆိုသည့္ သူငယ္ခ်င္း တေယာက္၏ အသံက က်မနားထဲမွာ ပဲ့တင္ထပ္ေနသည္။ သူ႔အသံက ဆို႔နင့္ ေၾကကြဲေနသည္။ က်မဇာတိ သန္လ်င္ၿမိဳ႕ေလးမွာ ေတာင္းစားသူေတြ ျပည့္ေနသည္တဲ့။

က်မတို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံႀကီးမွာ ငတ္လြန္းလို႔ ေတာင္းေနသူေတြ တျဖည္းျဖည္း မ်ားလာၿပီ။ အခု ငတ္ေနတာက အစာေရစာ ျဖစ္သည္။ တကယ္က က်မတို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြ အရင္ကတည္းက ကာလၾကာရွည္ ငတ္ခဲ့ ၾကတာ။ လူသားခ်င္း စာနာေထာက္ထားမႈ၊ ေမတၱာတရား၊ ၾကင္နာမႈ…ထိုအရာေတြကို စစ္အစိုးရ လက္ထက္ တေလွ်ာက္လံုး ျမန္မာျပည္သူေတြ ငတ္ခဲ့ ၾကရပါသည္ … ။

ျပည္ပအကူ လက္မခံရင္ လမ္းေပၚထြက္ ဆႏၵျပရန္ သံဃာအဖဲြ႔ႀကီးမ်ား ေျပာဆို (From Mizzima)

ေလေဘး ဒုကၡသည္မ်ားအတြက္ ျပည္တြင္းျပည္ပ ကယ္ဆယ္ေရးႏွင့္ ေထာက္ပံ့ေရး ပစၥည္းမ်ားကို လက္မခံပါက သံဃာႏွင့္ ျပည္သူမ်ား လမ္းေပၚထြက္ကာ အျပင္းအထန္ ဆႏၵျပရန္ သံဃာေတာ္အဖဲြ႔ႀကီး ႏွစ္ဖဲြ႔က ယမန္ေန႔တြင္ တိုက္တြန္းလိုက္သည္။

အေရးေပၚ အကူအညီမ်ား လက္ခံရယူေရးအျပင္ ေတာင္းဆိုခ်က္ ၄ ခ်က္အတိုင္း နအဖ စစ္အာဏာရွင္မ်ားက လုိက္နာျခင္း မရွိလွ်င္ ယခုလ ၂၃ ရက္ေန႔မွ စတင္ကာ သံဃာ၊ ျပည္သူ ပူးေပါင္း၍ လမ္းေပၚထြက္ ဆႏၵျပပါရန္ သာသနာ့ ဥေသွ်ာင္ အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ားအဖဲြ႔ (ထိုင္းႏုိင္ငံ) ႏွင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံလံုးဆုိင္ရာ သံဃာ့ တပ္ေပါင္းစုအဖဲြ႔ခ်ဳပ္ႀကီးက ပူးတဲြ ေၾကညာခ်က္ထုတ္ကာ တိုက္တြန္းလုိက္ျခင္း ျဖစ္သည္။

နအဖသည္ အာဏာတည္ၿမဲေရးသာ ဦးစားေပးၿပီး ျပည္သူ႔က်န္းမာေရးႏွင့္ စားဝတ္ေနေရး အက်ပ္အတည္းမ်ားကို မသိက်ဳိးကၽြံျပဳကာ ျပည္တြင္းျပည္ပ အေထာက္အပံ့ မ်ားကို တားျမစ္ ပိတ္ဆို႔ျခင္း၊ ကယ္ဆယ္ေရး လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ကၽြမ္းက်င္သူ ႏိုင္ငံျခားသားမ်ား ျပည္ဝင္ခြင့္ မေပးျခင္းေၾကာင့္ ဒုကၡသည္မ်ား မေသသင့္ဘဲ ေသဆံုးသြား ႏိုင္သည္ဟု အစခ်ီကာ သံဃာ့တပ္ေပါင္းစု အဖဲြ႔ခ်ဳပ္ႀကီး (ျပည္ပ) မွ ဦးေဆာင္တာဝန္ခံ ဆရာေတာ္ ဦးပညာေဇာတက ေၾကညာခ်က္ ထုတ္ျပန္ရသည့္ ရည္ရြယ္ခ်က္ကို ယခုလို ဆက္မိန္႔ၾကားသည္။

"အစိုးရရဲ့ လုပ္ပိုင္ခြင့္ေတြ အစိုးရနဲ႔ မတိုက္တန္ပါဘူး၊ အစိုးရေနရာမွာ ထားလို႔ မျဖစ္ေတာ့တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ျပည္သူေတြအေနနဲ႔က ဆန္႔က်င္ၿပီးေတာ့၊ လမ္းေပၚမွာ ထြက္ၿပီးေတာ့ ကုလသမဂၢ အဖြဲ႔အစည္းေတြကို 'က်ေနာ္တို႔ရဲ့ အသက္အိုးအိမ္ စည္းစိမ္ေတြ၊ ေနေရးထိုင္ေရးေတြကို ကူညီပါ' ဆိုၿပီးေတာ့ ေအာ္ဟစ္ၾကဖို႔၊ ျပည္ပအကူအညီေတြ တမ္းတၾကဖို႔ ေတာင္းဆိုတာ ျဖစ္တယ္' ဟု ဆရာေတာ္က မိန္႔ဆုိသည္။

ေတာင္းဆိုခ်က္ ၄ ခ်က္အျဖစ္ ႏိုင္ငံတကာ ကယ္ဆယ္ေရး ဝန္ထမ္းမ်ားကို ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္း အျမန္ဆံုး ဝင္ေရာက္ခြင့္ျပဳရန္၊ ျပည္တြင္းျပည္ပမွ ကယ္ဆယ္ေရးႏွင့္ အေထာက္အပံ့ ပစၥည္းမ်ားကို အျမန္ဆံုး လက္ခံခြင့္ျပဳရန္၊ ေစတနာရွင္မ်ား၊ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားအားလံုး လြတ္လပ္စြာ ကူညီခြင့္ႏွင့္ ေထာက္ပံ့ပစၥည္းမ်ားကို ဒုကၡသည္မ်ား လက္ထဲ ပို႔ေဆာင္ေပးရန္ ေၾကညာခ်က္ထဲတြင္ ေရးသားထားသည္။

ထို႔အျပင္ မုန္တိုင္းေၾကာင့္ အိုးအိမ္မဲ့ ျပည္သူမ်ားကို လ်စ္လွ်ဴ႐ႈၿပီး အာဏာခုိင္ၿမဲေရး ဦးစားေပးကာ ဆႏၵခံယူပဲြကို အတင္းအက်ပ္ လုပ္ျခင္း၊ ဒုကၡသည္မ်ားကို ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္ျဖင့္ အျပည့္အဝ ကူညီမႈ မျပဳသည့္အျပင္ ကုလႏွင့္ ျပည္ပႏုိင္ငံမ်ား၏ ႐ုိင္းပင္းကူညီမႈ မရယူဘဲ ပိတ္ပင္တားဆီးျခင္း၊ ျပည္ပက အကူအညီကို ဒုကၡသည္မ်ားထံ တိုက္႐ိုက္ေပးျခင္းမရွိဘဲ မိမိလႉဒါန္းမႈအျဖစ္ အမည္ေျပာင္းျခင္းေၾကာင့္ ဒုကၡသည္မ်ားသည္ အဝတ္အထည္၊ အစားအစာႏွင့္ ေရမ်ား ငတ္မြတ္ေခါင္းပါးေနရသလို ကူးစက္ေရာဂါမ်ား ခံစားရကာ ေန႔စဥ္ ေသဆံုးေနရသည္ဟု ေရးသားထားသည္။

ဆရာေတာ္ ဦးပညာေဇာတက "ရြာတရြာကို ဝင္လိုက္ရင္၊ ဒုကၡသည္စခန္းကို ဝင္လိုက္ရင္ ေမးခြန္းေတြ ေမးတယ္။ 'ခင္ဗ်ားတို႔ ဘာလာလုပ္တာလဲ၊ ဘာလုပ္မွာလဲ၊ က်ေနာ္တို႔ကို လႉခဲ့၊ ခင္ဗ်ားတို႔ နာမည္ေျပာ' ဆိုၿပီး ေမးေတာ့ လာလႉတဲ့ လူေတြမွာ အေႏွာင့္အယွက္ေတြ ျဖစ္ကုန္ေရာ။ အဲဒါလည္း ပိတ္ပင္မႈ တမ်ဳိးပဲေလ။ လႉဒါန္းတဲ့ ပုဂၢိဳလ္က ဘယ္သူ႔ကိုပဲ လႉလႉ၊ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ လႉခြင့္ရွိရမယ္။ ဒီလိုမ်ဳိး လုပ္ေနတာဟာ ဒုကၡေရာက္ေနတဲ့ ျပည္သူေတြကို ညႇဥ္းပမ္း ႏွိပ္စက္ေနတာ ျဖစ္တယ္။ ေစတနာရွင္ေတြရဲ့ စိတ္ဓာတ္ကိုလည္းပဲ ပ်က္ျပားသြားေစတယ္။ ပိတ္ဆို႔မႈ တမ်ဳိးပါပဲ" ဟု မိန္႔ၾကားသည္။

ယခုလ ၉ ရက္ေန႔တြင္ မႏၱေလးမွ သံဃာေတာ္အခ်ဳိ့က အလႉေကာက္ခံရသမွ်ကို ပစၥည္းမ်ား ဝယ္ကာ မႏၱေလးမွ ရန္ကုန္သို႔ ပို႔ေဆာင္ရန္ မႏၱေလးဘူတာသို႔အေရာက္ ပိတ္ပင္ခံရသျဖင့္ သံဃာမ်ားက တိုင္းမႉးကို သြားေျပာရာ သံဃာ ၄ ပါး သြားေရာက္ ခြင့္ျပဳခဲ့သည္။

အကူအညီယူေရး ျမန္မာ စစ္ေခါင္းေဆာင္ မ်ားကို ထိုင္းဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ စည္းရံုးမည္ (From Mizzima)

ထုိင္းႏုိင္ငံ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ဆမတ္ ဆြန္ဒါလာဝပ္ဂ်္သည္ မနက္ျဖန္တြင္ ျမန္မာျပည္သို႔ သြားေရာက္ၿပီး ႏုိင္ငံတကာမွ လူသားခ်င္းစာနာသည့္ အကူအညီမ်ား လက္ခံရန္ စစ္အစိုးရ ေခါင္းေဆာင္မ်ားကို နားခ်မည္ဟု ထုိင္းႏိုင္ငံျခားေရး ဝန္ႀကီး ကိုးကား၍ သတင္းမ်ားက ဆုိသည္။

ထုိင္းဝန္ႀကီးခ်ဳပ္သည္ ကုလသမဂၢ အေထြေထြ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္၏ မစၥတာ ဘန္ကီမြန္းထံမွ သတင္းစကားကို သယ္ေဆာင္သြား ျဖစ္ေသာ္လည္း စစ္အစိုးရ ဘက္က မည္သူက လက္ခံေတြ႔ဆံုမည္ကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္း မသိရေသးပါ။

စစ္အစိုးရ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သိန္းစိန္ သည္ မုန္တိုင္းသင့္ ေဒသမ်ားတြင္ ခရီးလွည့္လည္ေနသျဖင့္ ထုိင္းႏိုင္ငံျခားေရး ဝန္ႀကီး ေနာ့ပဒန္ ပတားမားက ေျပာသည္။

ကုလသမဂၢ အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴ၏ သတင္းစကား တြင္ အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ားမွ အကူအညီမ်ားႏွင့္ ႏိုင္ငံျခားမွ အကူအညီေပးေရး ဝန္ထမ္းမ်ားကို ျပည္ဝင္ခြင့္ ဗီဇာ ထုတ္ေပးေရးတို႔ ျဖစ္သည္။

စစ္အစိုးရက ကယ္ဆယ္ေရး ပစၥည္းမ်ားကုိသာ လက္ခံၿပီး ကယ္ဆယ္ေရး ဝန္ထမ္းမ်ားကို လက္ခံမည္ မဟုတ္ဆုိကာ တင္းခံေနသည္။

ၿပီးခဲ့သည့္ ရက္ပိုင္းအတြင္း စစ္အစိုးရ အႀကီးအကဲ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊထံ တုိက္ရုိက္ ဖုန္းေခၚရန္ ႀကိဳးစားေသာ္လည္း မေအာင္မျမင္ ျဖစ္ခဲ့ေသာ ကုလသမဂၢ အေထြေထြ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ မစၥတာ ဘန္ကီမြန္းက ထုိင္းႏိုင္ငံအေနျဖင့္ ၾကားဝင္ ေဆာင္ရြက္ေပးရန္ အကူအညီ ေတာင္းခဲ့သည္။

သူ၏ ႀကိဳးပမ္းမႈမ်ားကို စစ္အစိုးရဘက္က ေရငံု ႏႈတ္ပိတ္ေနသည့္အေပၚ အားမလုိ အားမရ ျဖစ္ေနေသာ ကုလသမဂၢ အႀကီးအကဲက ျမန္မာ စစ္အစိုးရ၏ တံု႔ျပန္ပံုသည္ လက္ခံႏိုင္ဖြယ္ မရွိဟု နယူးေယာက္တြင္ သတင္းေထာက္မ်ားအား ေျပာသည္။

"က်ေနာ္တို႔ အေရးႀကီးတဲ့ အမွတ္ကို ေရာက္ေနၿပီ။ အကူအညီေတြ ျမန္ျမန္မေရာက္ရင္ ကူးစက္ေရာဂါေတြ ျဖစ္ၿပီး အခုအၾကပ္အတည္းကို ပိုဆုိးသြားမယ္" မစၥတာဘမ္ကီမြန္းက ေျပာသည္။

ၿဗိတိန္၊ ကေနဒါ၊ ေနာ္ေဝႏွင့္ အီးယူႏိုင္ငံမ်ားကလည္း ထုိင္းႏိုင္ငံ၏ ၾကားဝင္ ေဆာင္ရြက္ေပးမႈကို ေတာင္းခံခဲ့ၾကသည္ဟု ထုိင္းႏိုင္ငံျခားေရး ဝန္ႀကီးက ေျပာသည္။

အေမရိကန္ျပည္ သမၼတ ေဂ်ာ့ရွ္ဒဗလ်ဘုရွ္ ကလည္း ႏိုင္ငံတကာ အသိုင္းအဝုိင္းအေနျဖင့္ စစ္အစိုးရက ထုတ္ေဖာ္ အျပစ္တင္သင့္သည္ဟု ထုတ္ေဖာ္ ေျပာဆုိသည္။

"သူတို႔ေတြ (စစ္အစိုးရ) က အထီးက်န္တာပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ လူစိတ္မရွိတာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ပါ။ ဒီလို တံု႔ျပန္႔မႈ ေႏွာင့္ေႏွး ေနတဲ့အတြက္ အသက္ေတြ ဘယ္ေလာက္ေသေနၿပီလဲ ဆိုတာ ေျပာၾကတာေတြ မရွိဘူး" ဟု သမၼတ ဘုရွ္က ေျပာသည္။

အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုမွ ကယ္ဆယ္ေရး ပစၥည္းေလယာဥ္ (၁) စီးကို စစ္အစိုးရက ယမန္ေန႔က လက္ခံၿပီးေနာက္တြင္ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုက မူလကယ္ဆယ္ေရး အလႉေငြကို မူလ ၃ သန္း ကတိျပဳထားရာမွ ၁၆ သန္းေက်ာ္ အထိ တုိးျမင့္လုိက္သည္။

ယေန႔တြင္လည္း ေနာက္ထပ္ အေမရိကန္ေလယာဥ္ (၂) စင္းကို လက္ခံရန္ စစ္အစိုးရက သေဘာတူထားသည္။

အေမရိကန္ အစိုးရ၏ ႏိုင္ငံျခား သဘာဝအႏၱရာယ္ အကူအညီေပးေရးရံုးမွ ေျပာၾကားရာတြင္ အေမရိကန္က ရည္ရြယ္ထားေသာ ပမာဏမွ အလြန္နည္းပါးေသာ အစိတ္အပိုင္းမွ်သာ ျဖစ္သည္ဟုေျပာသည္။

ကေနဒါ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္က စတီဗင္ ဟာပါး က ကေနဒါအေနျဖင့္ ကုိယ္ထိလက္ေရာက္ ကူညီခြင့္ရလွ်င္ အကူအညီေပးရန္ အသင့္ ရွိေနေသာ္လည္း စစ္အစိုးရ လက္တြင္းသို႔ အကူအညီမ်ား ေပးအပ္မည္ မဟုတ္ဟု ေျပာသည္။

ကေနဒါသည္ ကုလသမဂၢ၊ ကမၻာ့ၾကက္ေျခနီအဖြဲ႔ႏွင့္ ကမၻာ့စားနပ္ရိကၡာ အစီအစဥ္သို႔ ျမန္မာလူထုအတြက္ ရည္ရြယ္ေသာ အလႉေငြ ေဒၚလာ ၂ သန္းကို ေပးအပ္ခဲ့သည္။

ကုလသမဂၢ လံုၿခံဳေရးေကာင္စီတြင္ ျမန္မာျပည္ကို လူသားခ်င္း စာနာသည့္ ဝင္ေရာက္ စြက္ဖက္မႈ လိုအပ္ေနသည္ဟု ဆုိေသာ ျပင္သစ္၏ အဆုိျပဳခ်က္သည္ ကန္႔ကြက္မႈမ်ား ရွိေနသျဖင့္ ယခုအခ်ိန္ထိ မေအာင္မျမင္ ျဖစ္ေနသည္။

လူေပါင္း တသိန္းေက်ာ္ ေသဆံုးၿပီး ၂ သန္းေက်ာ္ အိုးမဲ့အိမ္မဲ့ ျဖစ္ခဲ့ေသာ မုန္တုိင္း လြန္ေျမာက္သြားသည္မွ ၁ဝ ရက္ရွိသြားၿပီ ျဖစ္ေသာ္လည္း ႏိုင္ငံတကာ အကူအညီေပးေရး အဖြဲ႔မ်ားႏွင့္ ကၽြမ္းက်င္သူ ပညာရွင္မ်ားသည္ ျပည္ဝင္ခြင့္ဗီဇာမ်ား ေစာင့္ဆုိင္းေနၾကသည္။

ႏိုင္ငံတကာမွ ဖိအားမ်ားႏွင့္ အတူ အိႏၵိယက ႏိုင္ငံျခားေရးဌာနကလည္း ႏိုင္ငံတကာ အကူအညီမ်ားကို လက္ခံရန္ စစ္အစိုးရ ႏုိင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီး ဦးဥာဏ္ထံ ဖုန္းျဖင့္ တုိက္တြန္းခဲ့သည္ဟု သိရသည္။

ကုလသမဂၢ အေရးေပၚ အကူအညီေပးေရးဌာနမွ ဂၽြန္ဟိုလ္မက္စ္ က ယခုအခါ ဗီဇာေလွ်ာက္ထားသူ ၁ဝဝ အနက္ ၃၄ ဦးကို ျပည္ဝင္ခြင့္ ဗီဇာကို စစ္အစိုးရဘက္က သေဘာတူၿပီ ျဖစ္သည္ဟု ေျပာသည္။ အမွန္တကယ္ လိုအပ္ေသာ ကယ္ဆယ္ေရးလုပ္သား အားလံုး၏ ၁ဝ ပံုတပံုထက္ နည္းေနေသးသည္ဟု ယင္းကေျပာသည္။

စစ္အစိုးရ၏ မီဒီယာမ်ားတြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သိန္းစိန္က ကယ္ဆယ္ေရး လုပ္ငန္းမ်ားကို အေျခအေန ထိန္းထားႏုိင္ၿပီဟု ဆုိေသာ္လည္း ကုလသမဂၢ ေအဂ်င္စီမ်ားက အကူညအညီ မရသူ သိန္းခ်ီ က်န္ေသးသည္ဟု ဆုိသည္။

အစိုးရ၏ ေနာက္ဆံုး ကိန္းဂဏန္းမ်ားတြင္ နာဂစ္မုန္တုိင္းအတြင္း ေသဆံုးသူ သံုးေသာင္း ၃ ေထာင္၊ ေပ်ာက္ဆံုးသူ ၂ ေသာင္း ၉ ေထာင္ေက်ာ္သာ ရွိသည္။

ကုလသမဂၢက ျမန္မာျပည္မွ ကယ္ဆယ္ေရး လုပ္ငန္းအတြက္ အေရးေပၚ ကယ္ဆယ္ေရးအတြက္ ႏိုင္ငံတကာမွ အေမရိကန္ေဒၚလာ (၁၈၇) ေတာင္းခံထားရာ ယခုအခ်ိန္အထိ (၇၇) သန္း ရရွိၿပီဟု သိရသည္။

Myanmar and China's natural disasters: Good relief, bad relief, no relief

The reported death toll from yesterday's earthquake in southwest China had reached 12,000. Associated Press quotes Wang Zhenyao, the disaster-relief division director at China's Ministry of Civil Affairs, who stated: "Survivors can hold on for some time. Now it's not time to give up." Wang indicated that rescue efforts could take a week. Meanwhile, Chinese "earthquake rescue experts in orange jumpsuits extricated bloody survivors on stretchers from demolished buildings, and some 34,000 troops swarmed into the region to help. Premier Wen Jiabao, who flew to the area to oversee rescue efforts, said a push was on to clear roads and restore electricity as soon as possible. China's Ministry of Health issued an appeal for blood donations to help the victims of the quake. 'There is a large demand for blood in quake-hit areas, and we hope the public actively donate blood,"' a Ministry of Health spokesman said. (AP)

Myanmar's government has begun to ease restrictions on the flow of aid to cyclone victims but it has also lied to survivors, telling them that aid supplies from foreign sources have come from the military regime

Contrasting vividly with the rapid response of Chinese officials (who, admittedly, represent a much larger, richer, institutionally better-equipped country, albeit one whose government has tended to control the information flow about large-scale public-health or disaster issues in the past), the military junta that rules Myanmar is still dragging its feet about letting foreign aid workers in more than a week after a cyclone devastated that Himalayan nation. "Myanmar's generals are ruled by paranoia," Canada's Globe and Mail notes. "While the people plead for food, the junta is handing out TV sets," Britain's Independent reported last Friday.

A news report in today's Globe and Mail notes: "To the outside world, the reaction of Myanmar's military regime to last week's...cyclone seems not just obscene, but inexplicable. Instead of rushing to help its desperate people, the regime of General Than Shwe all but shut off the country from foreign assistance while pushing ahead with a referendum on a new constitution. But to those who know the regime, its reaction is perfectly in character. Myanmar's government is among the most xenophobic in the world, deeply distrustful of outsiders and all they represent. So the idea of letting foreign-aid workers and even foreign soldiers into the country, if only to deliver aid, fills its leaders with dread."

AP

The United Nations has estimated that, so far, only about a quarter of the cyclone's survivors have received any assistance

This past Sunday, a Deutsche Presse-Agentur/Bangkok Post news report pointed out that a senior, Thai-government official was on his way to Myanmar to urge its military dictatorship to allow foreign relief workers in to help the mountainous country's suffering people. The day before, "the junta [had] reached a new level of cynicism, pasting huge labels on aid packages from Thailand to claim the help [had come] from [Myanmar's] top generals, rather than [from] the Thai people. The regime plastered names of the top generals on the aid boxes as part of the propaganda and intimidation campaign it is running to back its referendum seeking to perpetuate the 46-year military control of the country." Within Myanmar, state-run television "continuously ran images of elaborate ceremonies [in which] top generals - including the junta leader, Senior Gen[eral] Than Shwe - handed out boxes of Thai aid disguised...to appear [as though] it [had come] from the junta to survivors of the tragedy. One box...bore the name of [Lieutenant General] Myint Swe, a rising star in the government hierarchy, in bold letters, overshadowing a smaller label...." Barely visible, that smaller label read: "Aid from the Kingdom of Thailand."

AP

Britain's foreign minister said: "A natural disaster is turning into a humanitarian catastrophe"

Although some relief aid has managed to trickle into Myanmar, as of this past weekend, the United Nations was estimating that only about a quarter of the Myanmar cyclone's survivors had received any assistance. (This morning, in the U.S., National Public Radio reported that Myanmar's military regime has been keeping the best incoming aid supplies for itself and has been handing out rotten food instead.) This past Sunday, a BBC report quoted British Foreign Minister David Miliband, who said: "A natural disaster is turning into a humanitarian catastrophe of genuinely epic proportions in significant part because of what I would describe as the malign neglect of the regime." Myanmar's government claims that nearly 28,500 people have died as a result of the recent cyclone, but international aid organizations have estimated "that 100,000 have died and [have] warn[ed] that this figure could rise to 1.5 million without provision of clean water and sanitation....The U.N., which has launched a $187 [million]...appeal for aid, says survivors in the worst-affected areas urgently need food, shelter and medical aid." (BBC)

Writing in Britain's Times, op-ed columnist Simon Jenkins has deplored "the silence from our saber rattlers" as Myanmar's "dying cry out to be saved." He asks: "What are we waiting for? Where now is liberal interventionism?"

AP

Some cyclone survivors have made their way to makeshift camps on the edges of the disaster zone

Jenkins writes that, in the aftermath of the recent cyclone, hundreds of thousands of people in Myanmar might be "condemned to death by one thing alone," namely "the viciousness of a dictatorship more concerned with its pride and xenophobia than with the well-being of its citizens. Like Soviet regimes of old, [Myanmar's] government would rather pretend that disasters have not occurred than admit it cannot handle them....I have opposed many of the macho military interventions conducted by the West over the past decade. Their justifications have been obscure, their motives mixed and their morality situational, especially those aimed at 'regime change.' Those in Afghanistan and Iraq had the additional defect of built-in failure."

Jenkins admits that "the airlifting of supplies from offshore vessels to stricken areas [within Myanmar] would indeed be an offense against the sovereignty" of the country. However, he argues, such an "intervention would not constitute an attack on a government or occupy its territory. Indeed it would be occasioned strictly because of the lack of government in a particular territory. It would be to save the lives of people abandoned to their deaths by their rulers."

လပြတၱာ ဒုကၡသည္စခန္းတြင္ ဝမ္းေရာဂါျဖစ္ပြားမႈ စတင္ (From MIzzima)

နာဂစ္မုန္တိုင္းအလြန္ လပြတၱာၿမိ့ဳေပၚရွိ ေလေဘးဒုကၡသည္စခန္း တစခန္းလွ်င္ ၁ဝ ဦးထက္မနည္း ဝမ္းေရာဂါ ျဖစ္ပြားေနသျဖင့္ အသက္ အႏၱရာယ္ စိုးရိမ္ရသည့္ အေျခအေန ေရာက္ရွိေနၿပီဟု ၾကားသိရသည္။

ေသာက္သံုးေရ မသန္႔ရွင္းျခင္း၊ အေနအထိုင္ က်ပ္တည္းျခင္းတို႔ေၾကာင့္ လပြတၱာၿမိ့ဳရွိ ေလေဘး ဒုကၡသည္စခန္း ၃၂ စခန္းတြင္ စခန္းတခု၌ လူ ၁ဝ ဦးေက်ာ္ ဝမ္းပ်က္ေနၾကၿပီး အေျခအေနမွာ ပိုမိုဆိုးရြားလာမည့္ အေနအထား ရွိသည္။

“ဝမ္းေရာဂါ စေနၿပီ။ စခန္းတခုမွာ လူေတြက အနည္းဆံုး ၂ ေထာင္ေလာက္ ရွိတာဆိုေတာ့ အိမ္သာ သံုးတဲ့အခါမ်ဳိးမွာ ကူးစက္ကုန္တာေပါ့။ ဒီအတိုင္းဆိုရင္ ေနာက္ေနာင္ အေျခအေန ပိုဆိုးလာႏုိင္တယ္” ဟု ေလေဘး ဒုကၡသည္မ်ားကို ကူညီေပးေနသူ လပြတၱာၿမိ့ဳမွ ဆရာဝန္တဦးက ေျပာသည္။

ပင္လယ္ႏွင့္နီးေသာ ၿမိ့ဳတျခမ္းလံုးလံုး ပ်က္စီးကုန္ေသာ လပြတၱာၿမိ့ဳေပၚတြင္ ေလေဘး ဒုကၡသည္မ်ားမွာ ၈ ေသာင္းေက်ာ္ ရွိၿပီး ေစတီ ဘုရားတန္ေဆာင္း၊ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း၊ စာသင္ေက်ာင္း၊ ဗလီေက်ာင္း အစရွိသည့္ မိုးရိပ္ခိုရာ ေနရာ ၃၂ ေနရာတို႔တြင္ ျဖန္႔က်က္ ေနထိုင္ၾကရၿပီး တေနရာတြင္ အနည္းဆံုး ၂ ေထာင္ႏွင့္ ၃ ေထာင္ၾကားတြင္ ရွိသည္

“စားရတာလည္း ေန႔တိုင္း ဆန္ျပဳတ္၊ ေနရတာကလည္း သမံသလင္းေပၚမွာ ေအးစက္ေနတာပဲ။ ဘုရားတန္ေဇာင္းတို႔မွာ အမိုးကလည္း သိပ္မလံုေတာ့ ဒီကေန႔လို မိုးရြာတဲ့ ေန႔ေတြမွာဆို မိုးရြာထဲ ငုတ္တုတ္ထိုင္ေနရတာ ဟု လပြတၱာၿမိ့ဳမွ ဆရာဝန္က ဆက္ေျပာသည္။

ေလေဘးဒုကၡသည္မ်ား၏ က်န္းမာေရးကို ေစာင့္ေရွာက္ရန္အတြက္ ေျမာင္းျမႏွင့္ လပြတၱာၿမိ့ဳေပၚရွိ ဆရာဝန္မ်ား စုေပါင္းကာ ေစတနာရွင္ ဆရာဝန္မ်ား အသင္းကို ဖြဲ႔စည္းကာ ဒုကၡသည္မ်ားကို ဓါတ္ဆားထုပ္မ်ား ေဝငွျခင္း၊ အခမဲ့ ေဆးခန္းဖြင့္ကာ ေဆးဝါး ကုသေပးျခင္း စသည့္ ဝမ္းေရာဂါ ကာကြယ္ေရး လုပ္ငန္းမ်ား လုပ္ေဆာင္ေနသည္ဟု သိရသည္။

ဝမ္းေရာဂါေၾကာင့္ လပြတၱာၿမိ့ဳ ဘုရားႀကီး အရပ္ရွိ လူ ၄ ဦး ေသဆံုးသြားခဲ့သည္ဟု ၾကားသိရေၾကာင္း ကိုယ္တိုင္ ကြင္းဆင္း ေလ့လာခဲ့သူ အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ အဖြဲ႔ဝင္ တဦးက ေျပာေသာ္လည္း သတင္းႏွင့္ ပတ္သက္၍ မဇၩိမ အေနျဖင့္ သီးျခား အတည္ျပဳခ်က္ မရခဲ့ပါ။

၈ ေသာင္းခန္႔ ရွိေသာ ေလေဘး ဒုကၡသည္မ်ား အတြက္ဟုဆိုကာ ရန္ကုန္ၿမိ့ဳမွ အလွဴရွင္မ်ား၊ စင္ကာပူႏုိင္ငံေရာက္ ျမန္မာမ်ားက ေငြေၾကး၊ ေရသန္႔ဗူး၊ ေဆးဝါးႏွင့္ ဆန္ဆီဆားမ်ားကို လွဴဒါန္းျခင္းမ်ားသာ ေတြ႔ရၿပီး ေဒသအာဏာပိုင္မ်ား လာေရာက္ လွဴဒါန္းျခင္းမ်ားကို ယေန႔ထိ မရရွိေသးဟု ေဒသခံမ်ားက ညီးတြားေနၾကသည္။

ႏိုင္ငံတကာမွ လွဴဒါန္းသည့္ ကယ္ဆယ္ေရး ပစၥည္းမ်ား၊ အစားအေသာက္မ်ားကို ေဒသအာဏာပိုင္မ်ားက လပြတၱာ ဒုကၡသည္မ်ားကို ထုတ္ေပးျခင္း မရွိဘဲ ကြပ္ကဲ ထိန္းသိမ္းေရးစခန္း ဂိုေဒါင္၌သာ ထိန္းသိမ္းထားၿပီး အျခား အလွဴရွင္မ်ား၏ ပစၥည္းမ်ားကို သိမ္းယူသျဖင့္ ဆန္ဆီဆား၊ ေခါက္ဆြဲေျခာက္၊ ေရသန္႔ အစရွိသည့္ အစားအစာမ်ား တင္ေဆာင္လာသည့္ ကား ၁ဝ စီးမက ၿမိ့ဳျပင္၌ ရပ္နားကာ အေျခအေန ေစာင့္ၾကည့္ေနသည္ဟု လပြတၱာ ဆရာဝန္က ေျပာသည္။

ဧရာဝတီႏွင့္ ရန္ကုန္တိုင္း အတြင္းရွိ ေလေဘး ဒုကၡသည္မ်ား၏ က်န္းမာေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ နအဖ အေနျဖင့္ ထိထိေရာက္ေရာက္ ျပဳစုေပးႏုိင္မည့္ အေျခအေန မရွိေသာေၾကာင့္ နားလည္ တတ္ကၽြမ္းေသာ ႏုိင္ငံတကာမွ ကယ္ဆယ္ေရး သမားမ်ားကို ဝင္ေရာက္ခြင့္ေပးၿပီး ႏုိင္ငံတကာ၏ အကူအညီမ်ားကို လက္ခံေပးပါရန္ ႏုိင္ငံတကာရွိ ျမန္မာဆရာဝန္မ်ား စုေပါင္းထားသည့္ ျမန္မာ ေဆးပညာရွင္မ်ား အစည္းအ႐ံုးက ယမန္ေန႔က ေၾကညာခ်က္ ထုတ္ျပန္ ေတာင္းဆိုထားသည္။

“လုပ္သင့္လုပ္ထိုက္တာကို လုပ္ခြင့္မေပးဘဲ၊ Aid workers ေတြကို မသြားခိုင္းဘဲနဲ႔ သူတို႔ပဲ ပစၥည္းေတြ ေဝငွေနတယ္ ဆိုတာက အင္မတန္ မွားယြင္းပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ Disaster ကို ကိုင္တြယ္ဖို႔ သူတို႔မွာ အေျခအေန မရွိပါဘူး။ သင္ၾကားထားၿပီးသား၊ ေလ့က်င့္ထားၿပီးသား လူေတြ၊ Facility နဲ႔ လုပ္ႏုိင္ကိုင္ႏုိင္တာေတြ မရွိေတာ့ ႏိုင္ငံတကာက ကူညီတာကို လက္ခံသင့္ပါတယ္” ဟု ၾသစေတးလ် ႏုိင္ငံေရာက္ ေဒါက္တာ Raymond Tint Way က ေျပာသည္။

မိသားစုတစုလံုး ေသဆံုးၿပီး က်န္ရစ္ခဲ့သည့္ ကေလးငယ္မ်ား၊ မုဆိုးမမ်ား၏ ပူေဆြးဒုကၡမ်ားကို ေစာင္တထည္၊ ဆန္တျပည္၊ စားစရာ တထုတ္ ေပး႐ံုျဖင့္ ေျပလည္သြားမည္ မဟုတ္သလို ႏုိင္ငံေတာ္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ကိုယ္တိုင္ ထမင္းထုပ္ ေဝငွေနပံုကို ႐ုပ္ျမင္သံၾကားႏွင့္ သတင္းစာတို႔တြင္ ေဖာ္ျပကာ ဝါဒ ျဖန္႔ေနျခင္းမ်ားကို ရပ္တန္႔ကာ အမွန္တကယ္ ထိေရာက္သည့္ လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ား လုပ္ေဆာင္သင့္ၿပီဟု သူက ဆက္ေျပာသည္။

“က်ေနာ္တို႔ေတြ ေစာင့္ၾကည့္ေနရင္း နာရီပိုင္းနဲ႔အမွ် လူေတြေသေနတယ္။ De-hydration ျဖစ္ေနတယ္။ အစာေရစာ ငတ္ျပတ္ေနတယ္။ ဝမ္းသြားၿပီး ေသေနတယ္။ ဝမ္းေရာဂါ၊ တိုက္ဖိုက္၊ ငွက္ဖ်ား။ ဒီလို အင္မတန္ ႀကီးမားတဲ့ Disaster ႀကီးကို ကိုင္တြယ္ဖို႔က အင္မတန္ ခက္ခဲပါတယ္။ ႏိုင္ငံတကာက ဝိုင္းကူရမယ့္ အေျခအေနမွာ ရွိတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ အစိုးရ အေနနဲ႔ အဲဒါကို အျမန္ဆံုး လက္ခံေပးပါလို႔ အႏူးအညြတ္ ပန္ၾကားလိုပါတယ္” ဟု ေဒါက္တာ Raymond Tint Way က ေျပာသည္။

ကမၻာ့ကုလသမဂၢႏွင့္ ႏုိင္ငံတကာ အစိုးရမ်ား အေနျဖင့္လည္း ျမန္မာ စစ္အစိုးရ၏ ပိတ္ပင္ တားဆီးျခင္းမ်ားကို ဂရုစိုက္မေနေတာ့ဘဲ ျမန္မာျပည္သို႔ အျမန္ဆံုးဝင္ေရာက္ၿပီး တရက္ထက္ တရက္ ေသေန႔ကို ေစာင့္ေနၾကသည့္ ျမန္မာေလေဘး ဒုကၡသည္မ်ားကို အကူအညီမ်ား ေပးရန္အခ်ိန္ က်ေရာက္ေနၿပီဟု ျမန္မာေဆးပညာရွင္မ်ား အစည္းအ႐ံုးက ေတာင္းဆိုထားသည္။

မုန္တုိင္းဒုကၡသည္မ်ားကုိ ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေနသည့္ လမ္းမေတာ္လူငယ္ ေဘာလံုးအသင္းမွ ကုိကုိ ႏွင့္ ေတြ႔ဆံုျခင္း

ကယ္ဆယ္ေရး လုပ္ေပးေနတဲ့ အေျခအေန ဘယ္လုိရွိလဲ။

အေျခေနက အရမ္းဆုိးေနျပီ။ အစားအေသာက္က တရက္ကုိ ဆန္ ေလးအိတ္ခြဲ ခ်က္တယ္။ ဆန္ေစ်းက တအိတ္ ေလးေသာင္း ျဖစ္သြားျပီ။ ၀က္သားအာလူး ခ်က္ရင္ တေန႔ကုိ ၀က္သား အခ်ိန္ အစိတ္သံုးဆယ္ ခ်က္ရတယ္။ ဘဲဥခ်က္ရင္ အလံုး ၁၅၀၀ အနိမ့္ဆံုး ခ်က္တယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ ငါးပိေၾကာ္တို႔ ငါးေျခာက္ေၾကာ္တုိ႔ ေၾကာ္တယ္။ ေလာေလာဆယ္ အဲဒါေတြ လုပ္ေနတယ္။ ဧရာ၀တီတုိင္း ဆင္းသြားတဲ့ အဖြဲ႕ေတြ ျပန္တက္မလာေသးဘူး။

အေျခအေနကေတာ့ လံုး၀ ငတ္မြတ္ေနတာ အမွန္ပဲ။ ဒီေန႔ မနက္စာက ဘဲဥနဲ႔ ပဲကုလားဟင္းရယ္။ ညေနစာက ငါးေျခာက္နဲ႔ င႐ုတ္သီး ေလးျခမ္းကြဲေၾကာ္ လုပ္တယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ တေန႔ ႏွစ္ၾကိမ္သြားတယ္။

မနက္ျဖန္ကုိ အခု စီစဥ္တာေတာ့ မနက္ေစာေစာကုိ ၀က္သား၀ယ္ဖုိ႔ စဥ္္းစားထားတယ္။ မနက္စာ ၀က္သားျဖစ္ရင္ ၀က္သားကုိ တခုခု ေရာတာေပါ့။ အာလူးေလးေရာေတာ့ စားတဲ့လူလဲ ပုိစားရတာေပါ့။

ဘယ္ေနရာေတြ ေရာက္ျဖစ္လဲ။

ဒလ၊ ဆိပ္ၾကီးခေနာင္တုိ၊ တြံေတး၊ ၾကည့္ျမင္တုိင္ တဘက္ျခမ္း ေအးရြာ၊ ကြမ္းျခံကုန္း၊ လႈိင္သာယာ၊ ေရႊျပည္သာ၊ ဒဂံု။ ဘုိကေလးဘက္လဲ က်ေနာ္တုိ႔လူ သံုးေယာက္ ဆင္းသြားတယ္။ အခုပဲ သူတုိ႔နဲ႔ ဖုန္းေျပာျပီးသြားတာ။ ေဆးလွမ္းေတာင္းတယ္။

လုိအပ္တဲ့ ေဆးေတြက ...

ပါရာစီတေမာ ၅၀၀ မီလီဂရမ္ လုိတယ္။ ဓာတ္ဆား လုိတယ္။ ၀မ္းကုိက္ေပ်ာက္ေဆး လုိတယ္။ ဒယ္ကုိဂ်င္ လုိတယ္။ အေမာက္ဆက္စလင္ လုိတယ္။ တက္ထရာ လုိတယ္။ ႏုိဘယ္ဂ်င္ လုိတယ္။ အဲဒါေတြ လတ္တေလာ လုိအပ္တယ္။ အခုေလးတင္ပဲ ေအာက္က က်ေနာ့္ကုိ ဆက္သြားတယ္။

အခု ေရာက္တဲ့အထဲမွာ အေျခအေန အဆုိးဆံုး ေနရာေတြက ဘယ္ေတြလဲ။ ဘယ္လုိေတြ ျဖစ္ေနလဲ။

လိႈင္သာယာ ေရႊျပည္သာ....ဟာ ဆုိးတယ္။ ဆုိးတယ္။ အဲဒီဘက္ေတြ ဆုိးတယ္။ ဒလ ကြမ္းျခံကုန္း၊ ေဒးဒရဲ။ ဒလထက္ ကြမ္းျခံကုန္းက ပုိအဆင္မေျပဘူး။ စားေရးေသာက္ေရးက ဧရာ၀တီတုိင္းကုိ အားကုိးေနရတာ။ ဧရာ၀တီတုိင္း ဒီလုိ ျဖစ္ေတာ့ သူက ဆိုးသြားတာေပါ့။ သူနဲ႔ အနီးကပ္ဆံုးက ေဒးဒရဲ၊ ေဒးဒရဲမွာလဲ အေလာင္းေတြ တအားေပၚတာ။

ေဒးဒရဲေဘးက ရြာမွာ လူ ၅၀၀၀ ေလာက္ ရွိတာ။ ၉၀၀ ေက်ာ္ ေသတယ္။ အခုေတာ့ ရတဲ့ သစ္ကေလးေတြကုိ လုိက္စုျပီး နီးစပ္ရာ ကုန္းျမင့္ေတြမွာ ေနေနၾကတယ္။ ေရတက္လာလုိ႔ အိမ္ေခါင္မုိးေပၚ တက္ေနတယ္။ အိမ္ေခါင္မုိးက ေရတက္ျပီး အပင္ၾကားမွာ ညပ္ေသတယ္။ ေရနစ္ေသတယ္။ အျမင့္ တက္ေနတာကုိ နာဂစ္က အေပၚက ကုိင္ထည့္လုိက္ေတာ့ လြင့္ျပီး ေသတာ။ ကေလးေတြ မ်ားတယ္။ မိဘေတြကလဲ အေရးေပၚ ျဖစ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ကေလးေတြကုိလဲ ဆြဲတာပဲ။ ဒါေပမယ့္ ေရလႈိင္းခုန္ေတာ့ လြတ္သြားတာလဲ ရွိတယ္။ ကေလးေတြက ကံဆုိးတာေပါ့။

အခု ရန္ကုန္ ဆင္ေျခဖံုးေတြမွာေရာ အေျခအေန ဘယ္လုိရွိလဲ။ (ဟစ္တုိင္)

လူေတြက အကုန္လံုး ေရေသာက္စရာ မရွိေတာ့ လည္ပင္းေတြ နာေနျပီ။ တခ်ိဳ႕က ၀မ္းေလွ်ာေနျပီ။ မီးတြင္းထဲမွာ မုန္တုိင္းက်ေနတဲ့အခ်ိန္ ကေလးေမြးသြားတဲ့ ႏွစ္ေယာက္ ရွိတယ္။ ကေလးအေမ တေယာက္က ေသြးလန္႔သြားတာ မ်က္စိ မျမင္ေတာ့ဘူး။ အဲဒီေတာ့ သူတုိ႔အတြက္ လက္လွမ္း မီသေလာက္ ဆရာ၀န္ ေခၚသြားဖုိ႔ အစီအစဥ္ ရွိတယ္။

ဆိပ္ၾကီးခေနာင္တုိ အေနာက္က လူေတြကေတာ့ ေသာက္ေရေတာင္ မရွိဘူး။ ကန္ေတြက ျမစ္ေရ လွ်ံတက္ျပီး ေရျပည့္သြားတာ။ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း ေဘးမွာ အုတ္ကန္ေလးတကန္က ေရကုိ ေသာက္ေနရတာ။ အဲဒီေရကို ေသာက္ေရပဲ လုပ္ရတယ္။ သံုးေရ လံုး၀ မရဘူး။ ေရက ႏွစ္ေပ ေလာက္ပဲက်န္္ေတာ့တယ္။ အဲဒီေရ ကုန္ရင္ ဒုကၡေရာက္ျပီ။

၀မ္းေရာဂါ ျဖစ္ေနတာ ဘယ္ေနရာေတြလဲ။ အေျခအေန ဆုိးသလား။

အေျခအေနက အရမ္းဆုိးတယ္။ ရန္ကုန္နား အနီးတ၀ုိက္ ဒလ၊ ဆိပ္ၾကီးခေနာင္တုိ၊ တံြေတးဘက္ျခမ္း၊ ၾကည့္ျမင္တုိင္ တဘက္ျခမ္း ေအးရြာတုိ႔ ၀မ္းေရာဂါေတြ အရမ္း ျဖစ္ေနျပီ။ ကယ္ဆယ္ေရးေတြ မေရာက္ေသးဘူး။ ဒဂံု ေတာင္ေျမာက္ေတြလဲ အရမ္း အေျခအေန ဆုိးတယ္။ ဒီေန႔နဲ႔ဆုိ ထမင္းေကၽြးတာ ၈ နပ္ ရွိသြားျပီ။ ဒီေန႔ တဖြဲ႕က ေဒးဒရဲ၊ တြံေတး၊ ေအးရြာ သြားတယ္။ ေသာက္ဖုိ႔ ေရေတာင္ မရွိဘူး။ ျမစ္ေရတက္သြားေတာ့ ေသာက္ေရကန္ေတြပါ ပ်က္စီးသြားတာ။ ဒီေန႔ ေအးရြာမွာ တအိမ္ေထာင္ ၅ ေထာင္နဲ႔ ၁၅ သိန္း ဖုိး ေပးခဲ့တယ္။ ေဆးခန္းေလးဖြင့္၊ ဆရာ၀န္ငွားျပီး က်န္းမာေရး လုပ္ေပးဖုိ႔ပါ အစီအစဥ္ ရွိတယ္။ ဖ်ားနာသူေတြ မ်ားလာျပီ။ ၀မ္းေလွ်ာလာျပီ။ ကယ္ဆယ္ေရးကုိ အကုန္လံုးက ေမွ်ာ္ေနတယ္။

ထမင္းဟင္းေ၀ေတာ့ အေ၀းရြာေတြကုိ ဘယ္လုိ သြားၾကလဲ။

က်ေနာ္တုိ႔ ပဲ့ေထာင္နွစ္စီး ငွားသြားတယ္။ ဒီေန႔ ထမင္းသြားေကၽြးတဲ့ ရြာက ရြာက ဆိပ္ၾကီးခေနာင္တုိကေန ေတာ္ေတာ္ သြားရတယ္။ အိမ္ေျခ ၁၃၀၀ ေလာက္ ရွိတယ္။ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းကေန ထမင္းဟင္းေ၀တာ။ ဟင္းေတြဘာေတြကုိ က်ေနာ္တုိ႔ ရန္ကုန္မွာ ခ်က္တယ္။ ထမင္းေရာ ဟင္းေရာ ခ်က္ျပီး တခါတည္း ယူသြားတာ။ တရက္ ဟုိမွာ ခ်က္ေသးတယ္။ သိပ္အဆင္မေျပတာနဲ႔ မခ်က္ေတာ့ဘူး။ ကုိင္းခ်ိဳင့္ၾကီးေတြ အုိးေတြနဲ႔ ယူသြားတာ။ ဒီေန႔ မနက္ ဘဲဥ ပဲဟင္း၊ ညေနဟင္းက ငါးေျခာက္နဲ႔ င႐ုတ္သီးေၾကာ္။ မေန႔က ၾကက္ဥေၾကာ္နဲ႔ ပန္းေဂၚဖီေၾကာ္။ ဘူးသီးေၾကာ္ခ်က္။

က်ေနာ္တုိ႔က ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း သြားလုိက္တယ္။ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာ ေ၀တယ္။ လုိအပ္ရင္ ဆရာ၀န္ေတြက ထုိးေပးတယ္။ ဆရာ၀န္ေတြကုိ ကူညီေပးပါဆုိျပီး အကုန္လုိက္ႏႈိးေဆာ္ထားတယ္။

ဒုကၡသည္ေတြ ဘ၀အေျခအေနက....

သူတုိ႔ေတြရဲ႕ ဘ၀က စားစရာမွ မရွိတာ။ လံုး၀ ဘာမွ စားစရာ မရွိဘူး။ က်ေနာ္တုိ႔ ဒီက ခ်က္သြားေပးတာ မရွိရင္ ရွိတဲ့ ဆန္ေလးကုိ ခ်က္စားေနရတာ။ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း စၾကၤန္ေတြ၊ ျမင့္တဲ့ေနရာေလးေတြမွာ တာလပတ္လႊမ္းျပီး အိပ္ေနၾကတာ။ တခ်ိဳ႕လဲ တဲေလးေတြ ျပန္ျပင္ျပီး ယာယီေလး ေနလုိ႔ရရေအာင္ ေနၾကတယ္။ အမုိးအကာ သူတုိ႔ ဘယ္၀ယ္ႏုိင္မွာလဲ။ တေန႔လုပ္ တေန႔စားေလးေတြပဲဥစၥာ။ တာလပတ္ေလးေတြ တအိမ္ကုိ ခုနစ္ကုိက္ ရွစ္ကုိက္ေလာက္ဆုိရင္ ယာယီ မုိးထားလုိ႔ ရမယ္။ အဲဒီေလာက္ေလးေတြ က်ေနာ္တုိ႔ စဥ္းစားတယ္။

အခု လမ္းမေတာ္လူငယ္ ေဘာလံုးအသင္းက ခ်က္ေကၽြးျပီး လုိက္ေ၀ေနေနၾကတာ တေန႔ လူဘယ္ႏွစ္ေယာက္စာေလာက္ ရွိမလဲ။

က်ေနာ္တုိ႔က ခြဲေကၽြးတယ္ဆုိေတာ့ အားလံုး က်ေနာ္တုိ႔ ေကၽြးတဲ့ အင္အားက ေပါင္းလုိက္ရင္ ၂၅၀၀ ေလာက္ ရွိမယ္။ သံုးေနရာ ခြဲေကၽြးတာဆုိေတာ့။

ဒီေလာက္ ခ်က္ေနေတာ့ ကုန္ေစ်းႏႈန္းက ဘယ္လုိရွိလဲ။ ဘယ္လုိ ၀ုိင္းၾက၀န္းၾကလဲ။

ၾကက္သားတပိသာ တေသာင္း၊ ၀က္သားက ၈၀၀၀ ရွိတယ္။ ဆန္တအိတ္က ၄ ေသာင္း။ ကန္စြန္းရြက္တစည္း ၂၅၀။ အာလူးတပိႆာ ၁၀၀၀။ တေန႔ ဆန္ ေလးအိတ္ခြဲဆုိတာ မနည္းေတာ့ မနည္းပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ တကယ္တမ္း တြက္ၾကည့္ရင္ ဆင့္ပါစပ္ ႏွမ္းပက္သလုိ ျဖစ္ေနတယ္။ ရပ္ကြက္ထဲကနဲ႔ ဓမၼာရံကလူေတြနဲ႔ ကုိယ့္ဟာကုိယ္ ခ်က္တာေပါ့ေနာ္။ ရပ္ကြက္ထဲက သူငယ္ခ်င္းေတြ၊ အျပင္က သူငယ္ခ်င္းေတြ စုျပီး ကုိယ္တုိင္ ခ်က္ပုိ႔တယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ လူ ၄၀ ေလာက္ ရွိတယ္။ ရပ္ကြက္ထဲက ေစတနာရွိတဲ့ လူၾကီးေတြကလဲ ၀ုိင္းထည့္ၾကတာေပါ့။ ေ၀တဲ့ ေနရာမွာေတာ့ အကုန္ တန္းစီခုိင္းျပီး ဘုန္းၾကီးေတြကလဲ ေသခ်ာ လုပ္ေပးတယ္။

အစားအေသာက္ လုိက္ေ၀ေတာ့ ျမင္ရတဲ့ဘ၀ေတြ ေျပာပါဦး။

ဒီေန႔ ေတြ႕ခဲ့တဲ့ မိသားစု တစုဆုိ ခ်ဥ္ေပါင္ရြက္ေတြ ကန္စြန္းရြက္ေတြ လုိက္ခူးတယ္။ မီးဖုိေပၚတင္ျပီး ခ်က္ေနၾကတယ္။ က်ေနာ္က ေသခ်ာ က်က္ေအာင္ ခ်က္စားပါလုိ႔ မွာခဲ့တယ္။ ထင္းက ေလာေလာဆယ္ ထင္းစုိေတြပဲ ရွိတယ္။ လဲသြားတဲ့ အပင္က ခုတ္ထစ္ျပီး ခ်က္ေနတာ။ ဆန္က ရသေလာက္နဲ႔ ရွိတဲ့ ဟင္းစားေလးေတြ ခ်က္ေနတာ။ မိသားစု ငါးေယာက္ရွိတဲ့ အိမ္ဆုိ ဆန္ႏုိ႔ဆီဘူး ႏွစ္ဘူးပဲ ရွိတယ္။

လူေတြက အားအင္ ခ်ိနဲ႔ေနတယ္။ အစာ၀၀ စားႏုိင္ဖုိ႔က ေလာေလာဆယ္ အေရးၾကီးေနတယ္။ အရင္လုိ လန္းလန္းဆန္းဆန္းလဲ မရွိဘူး။ အစက လက္သမားတုိ႔ ဘာတုိ႔ က်ပန္းအလုပ္ လုိက္လုပ္တာ ရွိတယ္။ ခုအခ်ိန္ ဘယ္လုပ္ႏုိင္မလဲ။ သက္ၾကီးရြယ္အုိေတြလဲ အကုန္ လန္႔ေနတယ္။ အသက္ ၇၀ ေက်ာ္ အေမၾကီးဆုိ "ငတ္ျပီးေတာင္ ေသမလား မသိဘူး သားေလးေတြရယ္"ဆုိျပီး ေျပာတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ကလဲ "အေမ.. က်ေနာ္တုိ႔ တတ္ႏုိင္သေလာက္ ကူညီပါ့မယ္"လုိ႔ ေျပာခဲ့ရတယ္။

ေရရွည္ ဘယ္လုိ ျမင္သလဲ။

ေရရွည္အတြက္ေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ မစဥ္းစားရေသးဘူး။ လွဴႏုိင္သေလာက္ လုပ္ေပးေနတာေပါ့။ အခုေလာေလာဆယ္ စားဖုိ႔က အေရးၾကီးေနေတာ့ စားဖုိ႔နဲ႔ ေဆးပဲ လုပ္ေပးေနတာေပါ့။

မုိးက်ရင္ေကာ...

မုိးက်ရင္ ဘာမွ မစဥ္းစားနဲ႔။ ဒုကၡက ေသခ်ာတယ္။ တာလပတ္ေလးေတြ ရရင္ေတာ့ အိမ္လံုးလံုးၾကီး ျပန္မေဆာက္ေပးႏုိင္ရင္ေတာင္ ရြက္ဖ်င္တဲ ေလာက္ေတာ့ ထုိးႏုိင္မယ္ေပါ့ေလ။

ဒီလုိ ေကၽြးႏုိင္ဖုိ႔ ေငြေၾကးက ဘယ္လုိ စီစဥ္ၾကလဲ။

ေငြက သူငယ္ခ်င္း အေပါင္းအသင္းေတြက ငါးေထာင္ထည့္ တေသာင္းထည့္၊ ေလးငါးေသာင္းထည့္ၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕လဲ ငါက ဆန္တအိတ္ လွဴမယ္ေပါ့။ အဲဒီလုိ စုျပီး သြားၾကတာ။

နာဂစ္ လာတုန္းက အေတြ႔အၾကံဳ ေျပာပါဦး။ ေနတဲ့အိမ္ ထိသြားေသးလား။

က်ေနာ့္အိမ္က အျမင့္ဆံုးကုိး။ သြပ္မုိးလန္သြားတယ္။ ေခါင္ပြင့္သြားတယ္။ ပထမ ေလမွာ မလန္ဘဲ ေနာက္တေလမွာ ေခါင္ပြင့္သြားတယ္။ က်ေနာ့္ သားႏွစ္ေယာက္ကုိ သိပ္ေနရင္းနဲ႔ ည ၂ နာရီခြဲေလာက္မွ ေလ အရမ္းၾကမ္းလာေတာ့ ကေလးေတြ ေခၚျပီး ဘာပစၥည္းမွ မယူဘဲ က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းအိမ္ ပထမထပ္ ဆင္းေျပးတာ။

ျပန္တက္လာေတာ့ က်ေနာ့္အိမ္ ေပၚထပ္ ၈ လႊာမွာ ေရ တေပေလာက္ ရွိတယ္။ ေလထဲမွာက စေလာင္းေတြ၊ သြပ္ေတြ ပါတယ္။ အိမ္ေခါင္မုိးေပၚမွာဆုိရင္ ၄-၂ သစ္သားေခ်ာင္းေတြ ၁၂ ေပေလာက္ အေခ်ာင္းၾကီးေတြ ေျခာက္ေခ်ာင္း ရွိတယ္။ အုတ္နီခဲေတြ ရွိတယ္။ သြပ္ေတြ ရွိတယ္။ ၀ုန္းဒုိင္းဆုိ က်လာတာ။ က်ေနာ္တုိ႔လဲ ဆင္းေျပးတာပဲ။ ကားေတြ ပိတယ္။ ဓာတ္တုိင္ေတြ က်ိဳးတယ္။ ဒီလုိမ်ိဳး တခါမွ မၾကံဳဖူးဘူး။

အ၀တ္အစားေတြ ေ၀တာက ဘယ္လုိ စီစဥ္သလဲ။

အ၀တ္အစားေတြကုိ အက်ီေတြ လံုခ်ည္ေတြ ပါကင္ ထုပ္ျပီး က်ားမခြဲ ပုိ႔တယ္။ ဘုိကေလးကုိ အစံု ၆၀၀ ေပးလုိက္ျပီ။ ဒီေန႔ပဲ။ က်ေနာ္တုိ႔ အုပ္စုထဲက ဆရာ၀န္ႏွစ္ေယာက္ သူငယ္ခ်င္း တေယာက္ သံုးေယာက္ ဆင္းသြားျပီ။ ျမစ္၀ကၽြန္းေပၚကေတာ့ ၀မ္းေရာဂါ စေနျပီ။ အေလာင္းေတြ အမ်ားၾကီး ေပၚလာတာ။ တခ်ိဳ႕ ဆယ္ေတာင္ မဆယ္ရေသးဘူး။ တတ္ႏုိင္သေလာက္ ကူညီၾကပါ။ ဘာပဲ ကူကူေပါ့ဗ်ာ။ ဒုကၡ ေရာက္ေနတဲ့ သူေတြကုိ ကူညီရာမွာ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္။ ဆန္လုိတယ္။ ဆန္ရယ္ ေဆးရယ္ အဓိကေပါ့။

ရင္ထဲမွာ ေျပာခ်င္တာေတြ ရွိရင္.....

က်ေနာ္က အခု ျဖစ္ေနတဲ့ လူေတြကုိ မိသားစုသဖြယ္ ကူညီၾကဖုိ႔ေပါ့ေနာ္။ အခု.. က်ေနာ္ စိတ္မေကာင္းဘူး။ (ငုိသံျဖင့္)အခု အေမရိကန္တုိ႔ ျပင္သစ္တုိ႔ ကူညီမယ္ဆုိတာ လူၾကီးေတြ ၫွိနႈိင္းျပီး လက္ခံေစခ်င္တယ္ေပါ့ေနာ္။ က်ေနာ္ သူတုိ႔ကုိ သေဘာထား ေပ်ာ့ေပ်ာင္းခို္င္းတာ မဟုတ္ပါဘူး။ အခုလဲ ႏုိင္ငံေရး ေျပာတာ မဟုတ္ပါဘူး။ အခု ျဖစ္ေနတဲ့ ေဘးဒုကၡမွာေတာ့ ၀ုိင္း၀ုိင္း၀န္း၀န္း လုပ္လုိက္ရင္ ကပ္ဆုိးေတြ သက္သာမယ္ ထင္တယ္။

က်ေနာ္တုိ႔ကေတာ့ ေဆးေလးေတြ လုိခ်င္တယ္။ ေငြလွဴႏုိင္ရင္လဲ ေငြလွဴၾကပါ။ ဒီႏွစ္ခုက အေရးအၾကီးဆံုး။ (အသံတုန္လ်က္) စိတ္မေကာင္းဘူး။ အဲဒီလုိ ျဖစ္တာ။

Myanmar says parts of country still cut off

YANGON - Parts of Myanmar were still cut off Monday 10 days after Cyclone Nargis hit, an official said in state media, reiterating that foreign aid workers would not be allowed to direct relief operations. The minister for economic development, Soe Tha, told diplomats late Sunday that government officials had visited most of the areas devastated by Cyclone Nargis, but that some were still out of reach. "There are few storm-hit areas where officials concerned do not visit. The supplies were dropped in flooded areas where the helicopters could not land," he said, according to the official New Light of Myanmar newspaper. He also thanked the United Nations and other countries for donating aid to cyclone victims, but repeated that local organisations -- rather than foreign aid workers -- would supervise the relief effort. "Aid from any nation (will be) accepted, and delivery of relief goods can be handled by local organisations," the minister said. Myanmar's government has already spent more than 20 billion kyats (US$18.1 million) on the aid effort and 21 relief camps have been set up for cyclone survivors, he said. International relief has been trickling into Myanmar, but aid groups say it falls far short of what is needed. Agencies have been wrestling with limits imposed by the military government, which has granted only a handful of visas to foreign aid workers, in addition to the difficulties of transporting supplies into the remote Irrawaddy Delta. A boat carrying Red Cross aid supplies sank Sunday in the disaster zone after hitting a submerged tree trunk. No one was injured, but some of the shipment was lost. - AFP/vm

Boat sinks with first Red Cross aid for Myanmar

A cargo boat carrying the first Red Cross aid to survivors of Cyclone Nargis sank on Sunday, the International Federation of the Red Cross (IFRC) said, dealing a blow to an already stumbling relief effort.
The boat carrying relief supplies for more than 1,000 people was believed to have hit a submerged tree trunk in the Irrawaddy Delta and started taking on water, an IFRC official in Bangkok, Andy McElroy said.
The accident highlighted the enormous logistical difficulties of delivering aid to the estimated 1.5 million cyclone survivors in need of food, shelter and medicine, with roads washed away and much of the delta turned to swampland.
The reclusive military government has thrown up other obstacles on top of that, saying it will accept foreign aid but not the foreign logistics teams needed to transport the aid into the inundated delta.
The crew steered the stricken Red Cross boat to an island but it sank rapidly, McElroy said. All crew members and the four Myanmar Red Cross personnel on board, two men and two women, scrambled to safety.
"This is a great loss for the Myanmar Red Cross and for the people who need aid so urgently", Aung Kyaw Htut, the Myanmar Red Cross aid distribution team leader, said in a statement. "This would have been our very first river shipment and it will delay aid for a further day."
The double-decker river boat was travelling from Yangon to Bogalay, some 12 hours sailing time, when it sank near Myinka Gone village. It was carrying rice, drinking water, water purification tablets, jerry cans, stretchers, clothes, family utensil kits, soap, rubber gloves and surgical masks.
The boat sank early in the morning near Bogalay, a town extensively damaged by the cyclone and where 260,000 people out of a total population of 350,000 are thought to have been affected. Almost 10,000 are reported dead or missing in Bogalay.
The government's official death toll stands at 23,350 dead and 37,019 missing from the May 2 cyclone, though disaster experts put the toll at 100,000 or more.

ကေလးငယ္အမ်ားအျပား ၀မ္းေရာဂါျဖင့္ ေသမႈမ်ားရွိေန

နာစ္မုန္တုိင္းဒဏ္ခံခဲ့ရသည့္ ဧရာ၀တီတိုင္း၊ လပြတၱာၿမိဳ႕တြင္ ကယ္ဆယ္ေရးလုပ္ငန္းမ်ား ေႏွာင့္ ေႏွးေနမႈေၾကာင့္ ကေလးငယ္အမ်ားအျပား ၀မ္းေရာဂါျဖင့္ ေသမႈမ်ားရွိေနသည္။

လပြတၱာၿမိဳ႕တြင္ ေသာက္သံုးေရမ်ား ျပတ္လပ္ေနကာ နီးစပ္ရာေရမ်ားေသာက္သံုးေနရသျဖင့္ ကေလးငယ္မ်ား ေသဆံုးေနျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း လပြတၱာၿမိဳ႕ေပၚ (၁၀)ရပ္ကြက္ေန မ၀င္းဆိုသည့္ အမ်ဳိးသမီးက ေျပာဆိုခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

“ကယ္ဆယ္ေရးေတြ ဘာမွမရေသးဘူး၊ လက္တေလာကေတာ့ စား၀တ္ေနေရးအခက္အခဲ အထူးသျဖင့္ ေရအခက္အခဲျဖစ္ရတယ္၊ မိုးရြာတဲ့အခ်ိန္မွာ မိုးေရကိုခံၿပီးေတာ့ထားရတာ၊ အခု ေတာ့ ေသာက္ေရကန္ေတြက ပ်က္သြားေတာ့ ကေလးေတြမွာ ၀မ္းပ်က္၀မ္းေလွ်ာေရာဂါေတြ ျဖစ္ေနရတယ္၊ အဲလို၀မ္းေရာဂါျဖစ္ၿပီး ေသေနတာ ကေလးေတြလည္း မနည္းေတာ့ဘူး” ဟု ေျပာသည္။

ေက်းရြားမ်ားမွတက္လာသည့္ ေလေဘးဒုကၡသည္မ်ားမွာလည္း လပြတၱာၿမိဳ႕ေပၚတြင္ ေသာင္း ႏွင့္ခ်ီရွိေနၿပီး ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမ်ား၊ ေဆး႐ံုမ်ားတြင္ ေနရာမဆန္႔ေတာ့သျဖင့္ အခ်ဳိ႕ေနအိမ္မ်ား တြင္ ပို႔ထားရသည္။

စစ္အစိုးရအာဏာပိုင္မ်ားက ကယ္ဆယ္ေရးလုပ္ငန္းမ်ားကို အခ်ိန္ႏွင့္တေျပးညီေဆာင္ရြက္ေန ေၾကာင္း ၎တို႔ပိုင္သတင္းမီဒီယာမ်ားမွ အဆက္မပ်က္ေၾကညာေနေသာ္လည္း အကူအညီမ်ား မရေသးေၾကာင္း အဆိုပါအမ်ဳိးသမီးက ဆက္လက္ေျပာသည္။

“ဘယ္သူမွအကူညီေပးတာမရွိေသးဘူး၊ ရန္ကုန္ကေန ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြလာတဲ့ထဲမွာ အ၀တ္ အစားေတြ၊ အိုးေတြ၊ ခြက္ေတြေတာ့ပါတယ္၊ ဘယ္သူ႔ကုိမွမေပးေသးဘူး၊ အာဏာပိုင္ေတြက သိမ္းထားၾကတယ္၊ သိမ္းထားၿပီးေတာ့ အိမ္ေထာင္စု စာရင္းေတြေတာ့ ေကာက္ေနၾကတယ္” ဟုေျပာသည္။

နာဂစ္ဆိုင္ကလုန္းမုန္တိုင္းဒဏ္ေၾကာင့္ လပြတၱာၿမိဳ႕နယ္အတြင္း လူေပါင္းသိန္းခ်ီ ေသဆံုးမႈမ်ား ရွိေနၿပီး က်န္ရစ္ခဲ့သည့္ ေလေဘးဒုကၡသည္မ်ားမွာလည္း အခက္အခဲမ်ားႀကံဳေနရၿပီး ကယ္ ဆယ္ေရးႏွင့္ အစားအေသာက္၊ ေဆး၀ါးအကူအညီမ်ား အျမန္္ဆံုးလာေရာက္ရန္ ေစာင့္ေနၾက သည္ဟု ၎ကဆက္လက္ေျပာသည္။

ယခုလက္တေလာ ေသာက္သံုးေရမရရွိမႈသည္ အဆိုးရြားဆံုးျဖစ္ေနၿပီး ကေလးငယ္မ်ား ၀မ္းပ်က္၀မ္းေလွ်ာေရာဂါမ်ား ျဖစ္ပြားေနမႈေၾကာင့္ ေသဆံုးမႈမ်ား ဆက္လက္မ်ားျပားလာေန သည္ဟု ၎ကဆက္လက္ေျပာသည္။

ဘိုကေလးတြင္ ဒုကၡသည္မ်ားအနာေပါက္သူမ်ားျပားၿပီး ၀မ္းပ်က္၀မ္းေလွ်ာ ေရာဂါစျဖစ္ HRDP က ဆန္ႏွင့္ေဆး၀ါးမ်ားေ၀ငွေန

နာဂစ္မုန္တုိင္းဒဏ္ခံခဲ့ရသည့္ ဧရာ၀တီတုိင္း၊ ဘုိကေလးၿမိဳ႕တြင္ ေလေဘးဒုကၡသည္ အမ်ား အျပားမွာ အေရးျပားတြင္အနာမ်ားေပါက္ေနၿပီး ၀မ္းပ်က္၀မ္းေလွ်ာေရာဂါ စတင္ျဖစ္ပြားေန သည္။

အစားအေသာက္ႏွင့္ ကူညီေထာက္ပံ့မႈမ်ားလုံေလာက္စြာမရရွိပဲ ေဆး၀ါးမရွိသည့္အတြက္ မုန္ တိုင္းဒဏ္ခံရသူမ်ားတြင္ အဆိုပါေနာက္ဆက္တြဲေရာဂါမ်ား ျဖစ္ပြားလာျခင္းျဖစ္သည္။

လက္ရွိတြင္ ဘုိကေလးၿမိဳ႕ေပၚတြင္ ဒုကၡသည္ (၄၀၀၀)ေထာင္ခန္႔ရွိေနၿပီး ၿမိဳ႕နယ္အတြင္းရွိ အခ်ဳိ႕ရြာမ်ားမွ တေန႔လွ်င္ဒုကၡသည္ (၁၀၀)ခန္႔ ဆက္လက္ေရာက္ရွိလာေနသည္ဟု ဆုိသည္။

အဆိုပါေနရာမ်ားတြင္ လူ႔အခြင့္အေရးကာကြယ္ျမႇင့္တင္သူမ်ားကြန္ယက္ (HRDP)မွ အဖြဲ႔၀င္မ်ား က ဆန္၊ ေဆး၀ါးႏွင့္ အ၀တ္အထည္မ်ားကုိေ၀ငွေပးလွ်က္ရွိသည္။

“ဒီမွာ ဒုကၡသည္ေတြရဲ႕ ဒုကၡပမာဏကႀကီးပါတယ္၊ က်ေနာ္တုိ႔ႏုိင္သေလာက္ ဆန္ေလးေတြ ၀ယ္ေပးပါတယ္၊ ဘိုကေလးမွာ ၿမိဳ႕ခံ HRDP ေတြ ဦးေဆာင္ၿပီး လႈပ္ရွားတာပါ၊ တေယာက္ျခင္း ေတာ့လည္းမေ၀ႏိုင္ဘူးေပါ့၊ လူအုပ္ကမ်ားေတာ့ တက္နင္းသြားမွာေလ၊ ခ်က္ျပဳတ္မဲ့ ဘုန္းႀကီး ေက်ာင္းေတြမွာ ဆန္အိတ္သုံးအိတ္၊ ေနာက္တေန႔က်ရင္ (၃)အိတ္၊ အဲ့ဒီနည္းနဲ႔ ေ၀ေနတာ (၇၀)ေက်ာ္သြားပါၿပီ” ဟု (HRDP)အဖြဲ႔မွ ဦးျမင့္ေအးက ေျပာသည္။

ယခုကဲ့သို႔ ဆန္မ်ားေဆး၀ါးမ်ားေ၀ငွေနျခင္းအား စစ္အစိုးရဘက္မွ အေႏွာင့္အယွက္ေပးျခင္း ယခုခ်ိန္ထိမရွိေသးေသာ္လည္း ေနာက္မွေခ်ာင္ေျမာင္းကာ စုံစမ္းမႈမ်ားျပဳလုပ္ေနသည္ဟု ၎ ကဆက္လက္ေျပာဆိုသည္။

ဆရာ၀န္သူနာျပဳမ်ားမပါရွိပဲ တတ္စြမ္းသည့္နည္းမ်ားျဖင့္ ပါရာစီတေမာ၊ အနာလိမ္းေဆးႏွင့္ ပ႐ိုဗီမင္အားမ်ား အပါအ၀င္အ၀တ္အထည္မ်ားကိုလည္း ေ၀ငွမည္ဟုဆုိသည္။

ဒုကၡသည္မ်ား မုန္တိုင္းဒဏ္ခံရၿပီးေနာက္ ေဆး၀ါးကုသမႈမလုံေလာက္သည့္ေနာက္ပုိင္း ျဖစ္ပြား လာေနသည့္ အေျခအေနႏွင့္ပတ္သက္၍ ဦးျမင့္ေအးက “အဲ့ဒီမွာလူေတြက ဘာျဖစ္ေနသလဲဆို ေတာ့ မီးေလာင္ဘုလို အနာေတြေပါက္ေနတယ္၊ မိုးက အက္ဆစ္ပါတဲ့သေဘာလို႔ထင္တယ္၊ ေလထိထားတဲ့ ေၾကာကုန္းေတြမွာ အေရျပားဘုေတြျဖစ္လာတယ္” ဟု ေျပာဆိုသည္။

ဘိုကေလးၿမိဳ႕တြင္လည္း ၀မ္းေလွ်ာ၀မ္းပ်က္ေရာဂါစျဖစ္ေနၿပီး ေသာက္သံုးေရမသန္႔ပဲ ၿမိဳ႕ခံ ျပည္သူမ်ားက က်န္းမာေရးပညာေပးလုပ္ငန္းမ်ား တတ္သိသမွ်ေဆာင္ရြက္ေပးေနၾကရသည္ဟု ဆက္လက္ေျပာဆုိသည္။

(HRDP)အဖြဲ႔၀င္မ်ားအေနျဖင့္ ဘိုကေလးၿမိဳ႕အျပင္ လပြတၱာ၊ ဖ်ာပုံၿမိဳ႕မ်ားသို႔လည္း သြားေရာက္ ကာ ဒုကၡသည္မ်ားကို ကူညီရန္ျပင္ဆင္ေနၿပီး အာဏာပုိင္မ်ားကတားဆီးခဲ့လွ်င္ အခက္အခဲမ်ား ျဖစ္မည္ဟုဆုိသည္။

ယခုလက္ရွိတြင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေပၚတြင္ ဒုကၡသည္မ်ားကို ဆန္ေ၀ငွသျဖင့္ ဖမ္းဆီးခံထားရသူရွိ ေၾကာင္း ဦးျမင့္ေအးကေျပာဆိုကာ ႐ုပ္ရွင္မင္းသားေက်ာ္သူ အေႏွာင့္အယွက္ခံရသည့္ သတင္း ႏွင့္ပတ္သက္၍ “ဆန္ေ၀လုိ႔ အဖမ္းရတဲ့လူ ရန္ကုန္မွာရွိတယ္၊ ကိုေက်ာ္သူဆန္သြားလွဴတယ္္၊ တုတ္ေတြနဲ႔ ႐ိုက္ေတာ့မလိုလုပ္တာေတြ ၾကားေနရတယ္၊ ဒီၾကားထဲက ျပည္သူေတြအေပၚ ဂ႐ုဏာထားၿပီး ကယ္ဆယ္တဲ့ကိစၥမွာ က်ေနာ္တို႔ပါ အသက္အႏၱရာယ္ရွိေနပါတယ္လုိ႔ က်ေနာ္ ေျပာခ်င္တယ္” ဟုေျပာသည္။

(HRDP)အဖြဲ႔၀င္မ်ားက ျပည္သူမ်ားအားေတြ႔ဆုံေမးျမန္းထားသည့္ စာရင္းဇယားအရ ဘိုကေလး ၿမိဳ႕နယ္တြင္ နာဂစ္မုန္တုိင္းဒဏ္ေၾကာင့္ ေသဆုံးသူ (၁၆၀,၀၀၀)ခန္႔ရွိမည္ဟု ခန္႔မွန္းရေၾကာင္း ဦးျမင့္ေအးကေျပာဆိုသည္။

ဘုိကေလးၿမိဳ႕နယ္အတြင္းမွ ဒုကၡသည္အခ်ဳိ႕အား စစ္အစုိးရက သေဘၤာမ်ားျဖင့္ ေျမာင္းျမ၊ ပုသိမ္ၿမိဳ႕မ်ားသို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ေနရာ အဆုိပါၿမိဳ႕မ်ားမွ ေဒသခံမ်ားက ထမင္းတနပ္အတြက္ က်ပ္ေငြ (၁,၀၀၀,၀၀၀) အလွဴ ေကာက္ခံကာေကၽြးေမြးေနသည္ဟုဆိုသည္။

(HRDP) မွတ္တမ္းအရ စစ္အစိုးရက ဘုိကေလးၿမိဳ႕ေပၚတြင္ ရယကမ်ားမွတဆင့္ တအိမ္ေထာင္ လွ်င္ ဆန္ (၃)ျပည္ႏႈန္းျဖင့္ တႀကိမ္သာေ၀ငွေပးခဲ့ၿပီး စစ္ဘက္မွ ထိပ္ပိုင္းေခါင္းေဆာင္တဦးလာ သည့္ရက္တြင္လည္း (ယမ္ယမ္) ေခါက္ဆြဲေျခာက္တထုပ္ႏွင့္ ေလးခ်ပ္ပါရသည့္ ဘီစကြက္မုန္႔ တထုပ္စီေ၀ငွခဲ့ရာ ဒုကၡသည္အားလုံးမရေၾကာင္း ေျပာသည္။

“က်ေနာ္တို႔က လုပ္ရင္လုပ္တယ္၊ မလုပ္ရင္ မလုပ္ဘူးေျပာမွာပဲ၊ က်ေနာ္တို႔က လူ႔အခြင့္အေရး သမားေတြ ႏိုင္ငံေရးဘက္လိုက္မႈလည္း မရွိဘူး၊ တဖက္ေစာင္းနင္းေျပာတတ္တဲ့အက်င့္လည္း မရွိဘူး၊ လူေတြရပိုင္ခြင့္ရွိတဲ့ အခြင့္အေရးအတိုင္း ေပးပုိင္ခြင့္ရွိသလို လက္ခံပုိင္ခြင့္လည္းရွိ တယ္” ဟု ဦးျမင့္ေအးက ေျပာဆိုခဲ့သည္။

ဒုကၡေတာ ကြမ္းၿခံကုန္းမွ … (From Irrawaddy)

“တိုးျမစ္ကမ္းနေဘးမွာ ရွိတဲ့ ကြမ္းၿခံကုန္း ၿမိဳ႕နယ္အပိုင္ ရြာေတြက မိုးက်ေတာ့မယ္ဆိုတဲ့ ခုလိုအခ်ိန္မွာ ထြန္တံုးထြန္တံေတြ ျပင္ဆင္ဖို႔ လယ္ထဲကို ဆင္းၾကရတယ္။ ရြာနဲ႔က အလွမ္းေဝးေတာ့ လယ္ထဲမွာပဲ တဲေလးေတြထိုးၿပီး ေနၾကတာ ႏွစ္စဥ္ ႏွစ္တိုင္း ဒီပံုစံပါပဲ။ ၂ ရက္ေန႔က မုန္တိုင္းဝင္လာတာ ညဘက္ႀကီး ဆိုေတာ့ ဘယ္သူမွ ဘာမွ ျပင္ဆင္ခ်ိန္မရလိုက္ဘဲ။ တက္လာတဲ့ တိုးျမစ္ေရနဲ႔အတူ ပါသြားၾကတာ …”

ကြမ္းၿခံကုန္းဇာတိ အယ္ဒီတာေလး တေယာက္က က်မကို ေျပာျပတာပါ။ သူတို႔ရြာနာမည္က ကၽြန္းေခ်ာင္းတဲ့။ လယ္ ေတြ၊ ယာေတြ သီးပင္စားပင္ေတြနဲ႔ တကယ့္ကိုစည္ပင္တဲ့ ရြာႀကီးတရြာလို႔ ဆိုပါတယ္။

“က်ေနာ္တို႔ ရြာကေတာ့ လူ ၇၀၀ ေလာက္ေသတယ္။ တခ်ိဳ႕ ေတြ အိမ္လံုးကၽြတ္ေသၾကတာ။ လယ္ထဲ ေရာက္ေနတဲ့သူ ေတြ ကေတာ့ အကုန္ေသၾကတာပဲ။ ရြာထဲကမွ အျမင့္ေလး တက္လိုက္ ဟုိဟာဒီဟာေလး တြယ္လိုက္နဲ႔ လြတ္ေသး တယ္” လို႔ သူကေျပာျပတယ္။

သူ႔အိမ္မွာက သူ႔အဘြားရယ္၊ အေဒၚရယ္၊ သူ႔ ညီမေလးရယ္၊ ဦးေလးရယ္၊ ကေလးသံုးေယာက္ နဲ႔ ဦးေလး ရဲ႕မိန္းမရယ္ စုေနၾကတာလို႔ေျပာျပတယ္။ ျဖစ္တဲ့ေန႔ကေတာ့ ေရေတြတေဝါေဝါ တက္လာတဲ့ အခ်ိန္ သူ႔ဦးေလးက အိမ္မွာရွိတဲ့ လူကုန္ကို ေဘးက သစ္ပင္အႀကီးႀကီးရဲ႕ ခြၾကားေပၚ တင္ထားလိုက္လို႔ အသက္ ရွင္ခြင့္ရလိုက္ၾကတယ္။

ေဘးအိမ္က လူေတြပါ အဲဒီသစ္ပင္ႀကီးေပၚ လာတက္ေနၾကတယ္တဲ့။ ကံေကာင္းစြာနဲ႔ အဲဒီသစ္ပင္ႀကီး တပင္ထဲ အျမစ္က လန္မလဲပဲ က်န္ေနခဲ့တာလို႔ ေျပာျပပါတယ္။ က်မကို ေျပာျပေတာ့ သူေတာ္ေတာ္ေလး တုန္လႈပ္ေနတယ္။ ေရေဘးက လြတ္တယ္ ဆိုေပမယ့္ အဘြားအပါအဝင္ အဲဒီတမိသားစုလံုး သစ္ပင္ေပၚမွာ ၂ ရက္ေန႔ ည ၁၀ နာရီကေန ေနာက္တေန႔ မနက္ ၁၁ နာရီေလာက္အထိ ေနလိုက္ရတာေလ။

“က်ေနာ့္အေမရဲ႕ ဦးေလးရယ္၊ က်ေနာ့္အေဒၚနဲ႔ ကေလးေတြရယ္ အားလံုးေသတယ္အစ္မ။ အဲဒီအေဒၚရဲ႕ ေယာက္်ား ဦးေလးက တျခားရြာေရာက္ေနတာ”လို႔လည္း သူက ေျပာျပပါတယ္။

အဲဒီဦးေလးက မိုင္ ၃၀ ေလာက္ေဝးတဲ့ခရီးကို ေနာက္တေန႔ မုန္တိုင္းအစဲမွာ ေျခလ်င္ေလွ်ာက္လာခဲ့ၿပီး အိမ္လည္းေရာက္ ေရာ မိန္းမနဲ႔ ကေလးေတြ ေသၿပီဆိုတာၾကားလိုက္တာနဲ႔ ႐ူးသလို ျဖစ္သြားခဲ့တယ္လို႔ သူက ဆက္ေျပာျပတယ္။

မေသဘဲက်န္ခဲ့တဲ့ သူေတြလည္း စိတ္ဒဏ္ရာ အႀကီးအက်ယ္ ခံစားေနၾကရတယ္လို႔ သူကဆိုတယ္။ ကြမ္းၿခံကုန္းၿမိဳ႕နယ္ အပိုင္းက ရြာေပါင္း ၃၀ ေက်ာ္ ၄၀ နီးပါးရွိတယ္။ အဲဒီရြာေတြအားလံုးမွာ ေသဆံုးသူစာရင္း အတိအက်မသိရေပမယ့္ ၆ ရက္ ေန႔ကေန ၉ ရက္ေန႔အတြင္း ယူနီဆက္ဖ္က ေျမျမႇဳပ္လိုက္တဲ့အေလာင္း ေပါင္း ၇၄၈ ေလာင္းရွိတယ္လို႔ စာရင္းအရ သိရပါတယ္။

ေကာ့မွဴးၿမိဳ႕နယ္အပိုင္ လက္ခုပ္ကုန္း ေက်းရြာမွာေတာ့ လူ ၆ ေယာက္ပဲ အသက္ရွင္က်န္ခဲ့တယ္လို႔ ေကာ့မွဴး က ျပန္လာသူ တေယာက္က ေျပာျပတယ္။ ကြမ္းၿခံကုန္း ၿမိဳ႕နယ္အပိုင္မွာေတာ့ အဆိုးဆံုးရြာေတြက လူဦးေရ သံုးပံုတပံုေလာက္ပဲ အသက္ ရွင္က်န္ရစ္တယ္လို႔ အယ္ဒီတာေလးက ေျပာျပတယ္။

“ခုခ်ိန္မွာေတာ့ က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္မႈလည္းဘာမွမရဘူးအစ္မေရ။ မၾကာခင္မွာေတာ့ ဝမ္းေရာဂါအတြက္ စိုးရိမ္ရတယ္” လို႔ သူက စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ ေျပာျပေနတယ္။

သူတို႔ရြာမေျပာနဲ႔ ကြမ္းၿခံကုန္း ၿမိဳ႕ေပၚမွာေတာင္ သုသာန္တစျပင္လိုပဲတဲ့။ ကြမ္းၿခံကုန္းေစ်းထဲကိုလည္း ေဖာက္ထားလိုက္ တာ ရစရာမရွိဘူးလို႔ေျပာျပတယ္။ အေလာင္းေတြလည္း မရွင္းႏိုင္ၾကေသးဘူး။ သူတို႔ၿခံထဲမွာေတာင္ ေလးငါးေလာင္း ပုပ္ပြေနတာတဲ့။

“က်ေနာ့္အိမ္ကေတာ့ကုန္ၿပီ။ က်ေနာ့္ဦးေလး အိမ္က ရြာတန္းဘက္မွာရွိေတာ့ သူ႔အိမ္က သစ္ပင္ပိ က်ိဳးပဲ့႐ံုပဲေပါ့။ က်ေနာ္တို႔ အိမ္ကေတာ့ ကြင္းထဲမွာဆိုေတာ့ အကုန္လံုးကို ေရကဆြဲခ်သြားေတာ့ ပါသြားတာပဲ” လို႔ သူက ေျပာျပပါတယ္။

သူ႔ဦးေလးအိမ္က အိမ္လံုးႀကီးကေကာင္းေသးေတာ့ မေသဘဲက်န္ခဲ့တဲ့ သူတို႔ေဆြမ်ိဳးေတြအတြက္ ဒုကၡသည္ စခန္းေပါ့။ အဲဒီ အယ္ဒီတာေလးနဲ႔ လက္လွမ္းမီသမွ် ရြာေတြ အားလံုးကေတာ့ ရြာလံုးကၽြတ္ ပ်က္စီးတာပဲလို႔ ဆိုတယ္။ ေတာင္ကုန္း၊ ဆိပ္ႀကီး၊ ျမတ္ေလး႐ံု စတဲ့ရြာႀကီးေတြ၊ အရင္က အိုးစည္ ဒိုးပတ္သံေတြညံလို႔ အလွဴပြဲေတြ ၿခိမ့္ၿခိမ့္ သည္းခဲ့တဲ့ ရြာႀကီးေတြ၊ စပါး ေပၚခ်ိန္မွာ ဘုရားပြဲေတြ က်င္းပလို႔ တရြာနဲ႔တရြာ ကူးလူး ဆက္ဆံ ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ၾကတဲ့ ရြာႀကီးေတြ…။

“ဒုကၡသည္ စခန္းဆိုတာကလည္း ကြမ္းၿခံကုန္းၿမိဳ႕ေပၚမွာပဲ ရွိတာ။ အဲဒါလည္း အစိုးရက ဖြင့္ေပးထားတာ မဟုတ္ဘူး။ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေတြက မေနႏိုင္လို႔ တင္ေကၽြးထားရတာ” လို႔ သူကရွင္းျပတယ္။

ရြာေတြမွာကေတာ့ ပထမ ျဖစ္ျဖစ္ခ်င္းရက္မွာ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာ သြားေနၾကေပမယ့္ ေနာက္ရက္က်ေတာ့ သူတို႔အိမ္ေနရာ ေလးေတြ ျပန္ၿပီး ရွိတာေလးနဲ႔မိုးကာၿပီး ေနၾကတာပဲလို႔ ဆိုပါတယ္။ ေမ်ာလာတဲ့ သြပ္ကေလး ေတြ ေကာက္ယူၿပီးမိုးကာေန ၾကတာပဲ။ သူတို႔ရြာမွာကေတာ့ ကိုယ့္ၿခံနဲ႔ကိုယ္ ေနေနၾကဆိုေတာ့အားလံုး ကိုယ့္ၿခံ ထဲမွာပဲကိုယ္ ျဖစ္သလို ျပန္ေနၾကတယ္။

“အေလာင္းေတြကေတာ့ အမ်ားႀကီးပဲ။ က်ေနာ့္ၿခံထဲမွာကို ေလးငါးေလာင္း ပုပ္ပြေနတာကို ဘာမွလုပ္မရဘူး၊ က်ေနာ္တို႔ အလုပ္သမားေတြ အကူအညီေတာင္းၿပီး တုတ္ရွည္ေတြနဲ႔ အျပင္ဘက္ထုတ္တာေလာက္ပဲလုပ္လို႔ ရ တယ္”လို႔ ေျပာျပတယ္။

သူေျပာျပလို႔ တိုးျမစ္႐ိုးတေလွ်ာက္မွာ အေလာင္းေတြ ဒီအတုိင္းေမ်ာေနတာ။ ဘယ္သူမွ ဘာမွမလုပ္ႏိုင္ဘူး။ ကမ္းလာကပ္ လိုက္မေနႏိုင္တဲ့ သူတေယာက္ေယာက္က တုတ္ရွည္နဲ႔ထုိးလႊတ္လိုက္။ ေခ်ာင္းေတြ ေျမာင္းေတြ ရွိသမွ်ထဲလည္း အေလာင္း ေတြခ်ည္းပဲ။ အဲဒီေရေတြက ဘယ္လိုမွမေကာင္းႏိုင္ေတာ့ဘူးလို႔ သိရတယ္။

တခ်ိန္က သစ္ပင္ႀကီးေတြနဲ႔ အုပ္ဆိုင္းခဲ့တဲ့ ရြာႀကီးေတြက ခု သစ္ပင္ေတြမရွိေတာ့ဘူးဆိုေတာ့ တရြာနဲ႔တရြာ ကြင္းထီးထီး ႀကီး အကုန္ျမင္ေနရေတာ့တယ္။ မုန္တိုင္းၿပီးသြားေတာ့ အခု အပူဒဏ္ကို အျပင္းအထန္ ခံေနရၿပီတဲ့။ သူတို႔အိမ္ကေတာ့ တုံကင္ေလးရွိေနေသးလို႔ ေရရတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းက တြင္းေရလည္း ရတယ္လို႔ သူကေျပာတယ္။

“က်ေနာ္တို႔ရြာေျပာတာေနာ္ အစ္မ။ တျခားရြာေတြေတာ့ ဘယ္လိုေသာက္ေန သံုးေနတယ္မသိဘူး”လို႔ လည္း ဆက္ေျပာျပတယ္။

စပါးစိုက္တဲ့ ရြာေတြဆိုေတာ့ ေရစိုဆန္ေတြကို ေနျပန္လွမ္းၿပီး စားလို႔ရေသးတယ္တဲ့။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္လြန္းသီက ကယ္ဆယ္ေရး ဆိုၿပီး လာတယ္လို႔ ၾကားလိုက္တယ္ လို႔ သူကေျပာတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္ကိုဘယ္လို လာ ကယ္ဆယ္သြားတယ္ဆိုတာ မသိဘူးတဲ့။ ရြာနီးခ်ဳပ္စပ္က ေစတီမွန္သမွ်လည္း အပိုင္းပိုင္းျပတ္ထြက္ကုန္တယ္လို႔ သိရတယ္။

က်မစိတ္ထဲမွာ ေနာက္ဆက္တြဲျဖစ္လာမယ့္ အငတ္ေဘးျပႆနာနဲ႔ ေရာဂါဘယေတြ ဘယ္လိုလုပ္မွာပါလိမ့္လို႔ ေတြးမိတယ္။ ရန္ကုန္မွာလည္း အိမ္ေျခရာမဲ့ေတြ ေနပူမိ၊ မိုးမိၿပီး ဖ်ားနာတာေတြ စေနၿပီ။ ေဆးလည္း မရွိ။ ေစတနာအေလွ်ာက္ ကူညီတဲ့ သူေတြရွိေပမယ့္ ဆင့္ပါးစပ္ ႏွမ္းပက္သလိုျဖစ္ေနတာ။ အစိုးရက ဘာမွ မလုပ္ေပးႏိုင္တဲ့အျပင္ သူတို႔ရဲ႕ ႀကံ့ဖြံ႕ေတြ စြမ္းအား ရွင္ေတြက ႐ိုး႐ိုးလွဴတဲ့ အလွဴရွင္ေတြကို လိုက္ကန္႔သတ္တာေတြ ျဖတ္စားတာေတြ လုပ္ေနတာဆိုတဲ့ သတင္းေတြက တင္းက်မ္းျပည့္။

ကြမ္းၿခံကုန္း ၿမိဳ႕ေပၚမွာေတာ့ တအိမ္ေထာင္စုကို မာမီး ေခါက္ဆြဲေလးတထုပ္ ေလာက္ေတာ့ရတယ္ လို႔ အယ္ဒီတာေလးက ေျပာျပတယ္။ သူတခါက ေရးဖူးတဲ့ အိမ္ေျခေလး သံုး ေလးဆယ္ေလာက္ပဲရွိတဲ့ ရြာကေလးက မိဘမဲ့ ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ စာသင္ေက်ာင္းေလးအေၾကာင္း သတိတရ ေမးၾကည့္မိေတာ့ ဘာသတင္းမွ အစအနမရဘူးလို႔ သူက ေျပာတယ္။

“မေျပာႏိုင္ဘူး ေရတက္ရင္ေတာ့ လြတ္မွာမဟုတ္ဘူး။ အဲဒီဘုန္းႀကီးေက်ာင္းရွိတဲ့ ရြာက တကယ့္ ေတာေခါင္ ေခါင္ အစ္မရဲ႕။ ခုခ်ိန္မွာ ေတာင္မင္းကုိ ေျမာက္မင္းက မကယ္ႏိုင္တဲ့အခ်ိန္ေလ” လို႔ သူက စိတ္ဆင္းရဲစြာနဲ႔ ေျပာျပတယ္။ တခ်ိန္ကေတာ့ အဲဒီဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းက ကေလးငယ္ေလးေတြ အတြက္ သူကိုယ္တိုင္ အလွဴခံေပးခဲ့ရတာ။

အခုက တင္ေနတဲ့ လူအေလာင္း၊ တိရစၧာန္ အေလာင္းေတြေတာင္ မရွင္းႏိုင္ၾကေသးတဲ့ အျဖစ္။ ကိုယ့္အိမ္ ကိုေရာက္လာတဲ့ အေလာင္းကို ကိုယ့္အိမ္လြတ္ေအာင္ တြန္းလႊတ္၊ ေနာက္တအိမ္ကလည္း သူ႔အိမ္ေရာက္ လာတဲ့အေလာင္းကို သူ႔အိမ္နဲ႔ လြတ္ရာ တြန္းလႊတ္ အဲလိုပဲလုပ္ေနရတယ္တဲ့။ ဘယ္သူမွလည္း မျမႇဳပ္ႏိုင္ဘူး၊ မီး႐ႈိ႕ဖို႔ဓာတ္ဆီကလည္းမရွိ။

“ကၽြဲႏြားေတြကေတာ့ ေျပာမေနနဲ႔။ မေရႏိုင္ဘူး။ ကၽြဲ၊ ႏြား၊ ေခြး၊ ေၾကာင္၊ ဝက္ အိမ္ေမြးတိရစၦာန္ အကုန္ေသတာ၊ ေခြးတေကာင္ ႏွစ္ေကာင္ေလာက္ပဲ ရွင္တယ္”လို႔ သူ ေျပာျပလို႔ သိရပါတယ္။

“လူေတြက ေလေဘးနဲ႔မေသတာေတာင္ ေနာက္ဆက္တြဲ စိတ္ေဝဒနာခံစားရတာ၊ ေရာဂါေဘးဒဏ္ခံစားရတာ၊ အငတ္ေဘး ျပႆနာခံစားရတာနဲ႔ ေသမွာပဲအစ္မေရ။ ကယ္မယ့္ ကူမယ့္သူေတြအျမန္ဆံုး လာေစခ်င္ၿပီ”လို႔ လည္း သူက ညည္းညဴ ေျပာဆိုပါတယ္။

မ်က္မွန္ေလး တဝင္းဝင္းနဲ႔ တက္တက္ႂကြႂကြ အလုပ္လုပ္ ေနတဲ့ အယ္ဒီတာေလးကို က်မမ်က္စိထဲ ျမင္ေယာင္လာတယ္။ သူ႔ေဒသမွာ စာေပေဟာေျပာပြဲလုပ္ဖို႔၊ သူ႔ေဒသက မိဘမဲ့ ကေလးေတြအတြက္ ကူညီဖို႔၊ သူ႔ေဒသ ေလး ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ဖို႔ အၿမဲ စိတ္အားထက္သန္ေနတတ္တာ။

“ဆရာႀကီး မင္းသုဝဏ္နဲ႔ တဇာတိတည္း သားေတြဗ်” လို႔ အၿမဲဂုဏ္ယူေနတတ္ခဲ့တာ သတိရေနတယ္။ ခုေတာ့ အယ္ဒီတာ ေလး စကားအရ ဆရာႀကီးမင္းသုဝဏ္တို႔ ဆရာမႀကီးေဒၚႏုယဥ္တို႔ရဲ႕ ဇာတိခ်က္ေႂကြ ေမြးရပ္ေျမက သုသာန္ တစျပင္ႀကီးလို …။ ။